Pagbalik sa mga Alaala

時を巻き戻すような音の波が広がる 夜明け前の静寂に 浮かぶ記憶の欠片たち 夢の境界線を越えて 消えたはずの声が響く 手を伸ばせば遠ざかる 光と影の螺旋 記憶をたどり歩いてく 見えない未来へ続く道 夢と現実が重なり合い 私たちはまだここにいる 崩れ落ちる砂時計 逆さまに時は流れて 映し出す過去の場面 それでも心は動き続ける 声と声が交差する 時空を越える旋律 記憶をたどり歩いてく 真実は揺らめく蜃気楼 夢の中で見つけた答え 現実に変えていけるから ひび割れた鏡の中 幾千の私たちが映る 重なる声がひとつになり 未来を選び取る 記憶をたどり歩いてく 時の迷路を駆け抜けて 夢と現実を抱きしめながら 新しい朝を迎えよう 遡る時の果てで　再び出会うまで

Kumakalat ang alon ng tunog na tila nagbabalik sa oras Sa katahimikan bago magbukang-liwayway Lumulutang ang mga piraso ng gunita Tinatawid ang hangganan ng mga panaginip Umaalingawngaw ang tinig na inakalang naglaho na Habang inaabot ay lalong lumalayo Ang espiral ng liwanag at anino Binabaybay ang mga gunita habang patuloy na naglalakad Sa daang patungo sa bukas na hindi pa nakikita Kung saan nagtatagpo ang panaginip at reyalidad At tayo ay nandito pa rin Gumuguho ang orasan ng buhangin Umaagos pabalik ang oras, bumabaligtad Ipinapakita ang mga eksena ng nakaraan Kahit pa ganoon, patuloy na kumikilos ang puso Nagtatagpo at nagkukrus ang mga tinig Isang himig na lumalampas sa oras at kalawakan Binabaybay ang mga gunita habang patuloy na naglalakad Ang katotohanan ay isang miraheng kumikinang Ang kasagutang natagpuan sa loob ng panaginip Dahil alam kong kaya itong gawing totoo Sa loob ng salaming may mga bitak Libo-libong bersyon natin ang nasasalamin Nagiging isa ang mga magkakapatong na tinig At pinipili ang hinaharap na tatahakin Binabaybay ang mga gunita habang patuloy na naglalakad Tumatakbo sa gitna ng labirinto ng oras Habang yakap nang mahigpit ang panaginip at reyalidad Salubungin natin ang isang panibagong umaga Sa dulo ng bumabalik na oras, hanggang sa muli nating pagkikita