Pagbukas ng Itim na Tabing

黒いヴェールが街を撫で 眠るガラスに月が刺さる 鍵を失くした胸の奥で 名前のない夢が目を開く ほどけた影が指先を誘い 真実みたいな嘘だけが 静かに私を飾ってゆく 夜の帳が声を盗む 黒い幕開け　夜を裂いて 秘密の鼓動が胸で鳴る 触れたら消える光でもいい 戻れないほど美しく 黒い幕開け　今はじめる 仮面の下で息をする 怖いくらいに惹かれてゆく 闇の向こうへ私を連れて 濡れた鏡に指で描く 揺れる輪郭　偽りの花 遠い記憶が鈴を鳴らし 凍るまばたき　朝を拒んだ 祈りに似てる囁きひとつ 壊れた星の欠片みたいに 静かに首筋を照らしてる まだ知らない私を呼ぶ 黒い幕開け　夢を裂いて 隠した本音が熱を持つ 優しい嘘に溺れていたい それでも終わりは選ばない 黒い幕開け　まだ足りない 閉じた扉が歌いだす 怖いくらいに美しいなら 闇の向こうで私を咲かせて 月のしずくを飲みほして 冷たい羽を背にまとえば 失くした声も痛みもぜんぶ 新しい夜の飾りになる 黒い幕開け　夜を裂いて 秘密の鼓動が胸で鳴る 触れたら消える光でもいい 戻れないほど美しく 黒い幕開け　さあはじめる 仮面の下で生まれ変わる 怖いくらいに惹かれてゆく 闇の向こうへ私を連れて 残る残響にそっと微笑む 夜明けはまだここに来ない

Hinahaplos ng itim na belo ang bayan Tumatarak ang buwan sa natutulog na salamin Sa kailaliman ng aking dibdib na nawalan ng susi Isang panaginip na walang pangalan ang nagdidilat ng mata Inaakit ng kumakawalang anino ang dulo ng aking mga daliri Tanging mga kasinungalingang tila katotohanan Ang tahimik na gumagayak sa akin Nininakaw ng tabing ng gabi ang aking tinig Pag-angat ng itim na tabing, hinahati ang gabi Tumitibok sa aking dibdib ang isang lihim na kaba Ayos lang kahit liwanag itong naglalaho kapag hinawakan Napakaganda na hindi na ako makabalik Pag-angat ng itim na tabing, sinisimulan ko na ngayon Humihinga ako sa ilalim ng maskara Nakakatakot kung gaano ako naaakit Dalhin mo ako sa dako pa roon ng dilim Gumuguhit ang daliri ko sa basang salamin Nanginginig na hugis, isang huwad na bulaklak May malayong alaala na nagpapatunog ng kampanilya Isang nanigas na pagkurap na tinanggihan ang umaga Isang bulong na tila panalangin Gaya ng isang piraso ng nadurog na bituin Tahimik na nagbibigay-liwanag sa aking leeg Tinatawag ang sarili ko na hindi ko pa kilala Pag-angat ng itim na tabing, hinahati ang panaginip Umiinit ang mga itinagong tunay na nararamdaman Gusto kong malunod sa matatamis na kasinungalingan Ngunit hindi ko pa rin pipiliin ang wakas Pag-angat ng itim na tabing, hindi pa sapat Nagsisimulang umawit ang saradong pinto Kung ito ay nakakatakot na napakaganda Hayaan mo akong mamulaklak sa dako pa roon ng dilim Sa paglagok ko hanggang maubos ang mga patak ng buwan Kapag ibinalabal sa aking likod ang malalamig na pakpak Ang lahat ng nawalang tinig at sakit Ay magiging mga palamuti ng bagong gabi Pag-angat ng itim na tabing, hinahati ang gabi Tumitibok sa aking dibdib ang isang lihim na kaba Ayos lang kahit liwanag itong naglalaho kapag hinawakan Napakaganda na hindi na ako makabalik Pag-angat ng itim na tabing, akin nang sisimulan Muling isinisilang sa ilalim ng maskara Nakakatakot kung gaano ako naaakit Dalhin mo ako sa dako pa roon ng dilim Dahan-dahan akong ngumingiti sa natitirang alingawngaw Hindi pa rin dumarating ang madaling-araw rito