Herinneringen natrekken

時を巻き戻すような音の波が広がる 夜明け前の静寂に 浮かぶ記憶の欠片たち 夢の境界線を越えて 消えたはずの声が響く 手を伸ばせば遠ざかる 光と影の螺旋 記憶をたどり歩いてく 見えない未来へ続く道 夢と現実が重なり合い 私たちはまだここにいる 崩れ落ちる砂時計 逆さまに時は流れて 映し出す過去の場面 それでも心は動き続ける 声と声が交差する 時空を越える旋律 記憶をたどり歩いてく 真実は揺らめく蜃気楼 夢の中で見つけた答え 現実に変えていけるから ひび割れた鏡の中 幾千の私たちが映る 重なる声がひとつになり 未来を選び取る 記憶をたどり歩いてく 時の迷路を駆け抜けて 夢と現実を抱きしめながら 新しい朝を迎えよう 遡る時の果てで　再び出会うまで

Een golf van geluid verspreidt zich alsof de tijd terugspoelt In de stilte voor de dageraad zweven scherven van herinneringen voorbij de grens van dromen weerklinkt een stem die verdwenen leek Hoe meer ik reik, hoe verder het wijkt een spiraal van licht en schaduw Herinneringen volgend loop ik verder over een pad naar een ongeziene toekomst waar droom en werkelijkheid in elkaar overvloeien en wij nog steeds hier zijn De afbrokkelende zandloper ondersteboven stroomt de tijd terug toont scènes uit het verleden maar toch blijft mijn hart vooruitgaan Stemmen kruisen elkaar een melodie voorbij ruimte en tijd Herinneringen volgend loop ik verder de waarheid is een trillende luchtspiegeling het antwoord gevonden in een droom kan ik omzetten in realiteit In de gebarsten spiegel weerspiegelen duizenden van ons overlappende stemmen versmelten tot één en we kiezen de toekomst Herinneringen volgend loop ik verder rennend door het labyrint van de tijd droom en werkelijkheid omarmend laten we de nieuwe ochtend verwelkomen Aan het einde van de teruggespoelde tijd, tot we elkaar weer ontmoeten