Podążając Śladem Wspomnień

時を巻き戻すような音の波が広がる 夜明け前の静寂に 浮かぶ記憶の欠片たち 夢の境界線を越えて 消えたはずの声が響く 手を伸ばせば遠ざかる 光と影の螺旋 記憶をたどり歩いてく 見えない未来へ続く道 夢と現実が重なり合い 私たちはまだここにいる 崩れ落ちる砂時計 逆さまに時は流れて 映し出す過去の場面 それでも心は動き続ける 声と声が交差する 時空を越える旋律 記憶をたどり歩いてく 真実は揺らめく蜃気楼 夢の中で見つけた答え 現実に変えていけるから ひび割れた鏡の中 幾千の私たちが映る 重なる声がひとつになり 未来を選び取る 記憶をたどり歩いてく 時の迷路を駆け抜けて 夢と現実を抱きしめながら 新しい朝を迎えよう 遡る時の果てで　再び出会うまで

Fala dźwięku rozchodzi się, jakby cofała czas W ciszy przed świtem Unoszą się okruchy wspomnień Przekraczając granicę snów Rozbrzmiewa głos, który miał zniknąć Im dalej wyciągam dłoń, tym bardziej się oddala Ta spirala światła i cienia Podążam śladem wspomnień, idąc naprzód Drogą prowadzącą ku niewidzialnej przyszłości Gdzie sen i rzeczywistość przenikają się A my wciąż tu jesteśmy Rozsypująca się klepsydra Czas płynie wspak, odwrócony do góry dnem Ukazują się sceny z przeszłości Jednak moje serce wciąż podąża naprzód Głosy krzyżują się ze sobą Melodia wykraczająca poza czas i przestrzeń Podążam śladem wspomnień, idąc naprzód Prawda jest migoczącym mirażem Odpowiedź, którą znalazłam we śnie Wiem, że potrafię zamienić w rzeczywistość W popękanym lustrze Odbijają się tysiące nas Nawarstwione głosy zlewają się w jedno I wybierają przyszłość Podążam śladem wspomnień, idąc naprzód Mknąc przez labirynt czasu Trzymając w objęciach sen i jawę Powitajmy nowy poranek Na krańcu cofanego czasu, aż znów się spotkamy