黒いヴェールが街を撫でEen zwarte sluier streelt de stad
眠るガラスに月が刺さるDe maan boort zich in het slapende glas
鍵を失くした胸の奥でDiep in een hart dat zijn sleutel verloor
名前のない夢が目を開くOpent een naamloze droom zijn ogen
ほどけた影が指先を誘いLosgeraakte schaduwen wenken mijn vingertoppen
真実みたいな嘘だけがEnkel leugens in het gewaad van de waarheid
静かに私を飾ってゆくVersieren mij in alle stilte
夜の帳が声を盗むHet gordijn van de nacht steelt mijn stem
黒い幕開け 夜を裂いてHet zwarte doek gaat op, verscheurt de nacht
秘密の鼓動が胸で鳴るEen geheime hartslag bonst in mijn borst
触れたら消える光でもいいZelfs licht dat dooft bij aanraking is goed
戻れないほど美しくZo beeldschoon dat ik nooit meer terug kan keren
黒い幕開け 今はじめるHet zwarte doek gaat op, ik begin nu
仮面の下で息をするOnder dit masker haal ik adem
怖いくらいに惹かれてゆくZo diep aangetrokken dat het me angst aanjaagt
闇の向こうへ私を連れてNeem me mee, tot voorbij het duister
濡れた鏡に指で描くOp een natte spiegel teken ik met mijn vinger
揺れる輪郭 偽りの花Een trillende omtrek, een valse bloem
遠い記憶が鈴を鳴らしEen verre herinnering luidt een klein belletje
凍るまばたき 朝を拒んだEen bevroren oogopslag die de dageraad weigerde
祈りに似てる囁きひとつEen enkele fluistering, lijkend op een gebed
壊れた星の欠片みたいにAls een scherf van een kapotte ster
静かに首筋を照らしてるVerlicht stilletjes de lijn van mijn hals
まだ知らない私を呼ぶEn roept een 'ik' die ik nog niet ken
黒い幕開け 夢を裂いてHet zwarte doek gaat op, verscheurt de droom
隠した本音が熱を持つMijn verborgen ware zelf begint te gloeien
優しい嘘に溺れていたいIk wil verdrinken in tedere leugens
それでも終わりは選ばないEn toch kies ik niet voor het einde
黒い幕開け まだ足りないHet zwarte doek gaat op, het is nog niet genoeg
閉じた扉が歌いだすDe gesloten deur begint te zingen
怖いくらいに美しいならAls het zo prachtig is dat het me bang maakt
闇の向こうで私を咲かせてLaat me dan bloeien, tot voorbij het duister
月のしずくを飲みほしてIk drink de druppels van de maan tot de laatste op
冷たい羽を背にまとえばEn als ik me in koude vleugels hul
失くした声も痛みもぜんぶZal elke verloren stem en elke pijn
新しい夜の飾りになるSieraden worden in deze nieuwe nacht
黒い幕開け 夜を裂いてHet zwarte doek gaat op, verscheurt de nacht
秘密の鼓動が胸で鳴るEen geheime hartslag bonst in mijn borst
触れたら消える光でもいいZelfs licht dat dooft bij aanraking is goed
戻れないほど美しくZo beeldschoon dat ik nooit meer terug kan keren
黒い幕開け さあはじめるHet zwarte doek gaat op, kom, ik begin nu
仮面の下で生まれ変わるOnder dit masker word ik herboren
怖いくらいに惹かれてゆくZo diep aangetrokken dat het me angst aanjaagt
闇の向こうへ私を連れてNeem me mee, tot voorbij het duister
残る残響にそっと微笑むIk glimlach zachtjes naar de aanhoudende echo
夜明けはまだここに来ないDe dageraad is hier nog niet aangebroken
