Chrono Alice

歪んだ時計の針が　零れる音に誘われ 夢と現実の境界線　扉が開く 黒い森を駆け抜けて 声をなくした影たち 囁くように響くのは 時を編むメロディ 見上げた空はひび割れたガラス 落ちる欠片に　映る私たち クロノアリス　時の迷宮 光と闇を　彷徨いながら 壊れそうな　運命さえ あなたとなら　踊り続けられる 紅い月に見下ろされ 逆さまの街が歌う 揺れる心のリズムさえ 奇跡に変わるから 震える手を繋いで進む 砂時計さえ　逆らえるように クロノアリス　果てない夢 廻る幻想に　囚われながら 途切れそうな　未来さえ あなたとなら　塗り替えてゆける 止まらない鼓動はシネマのように モノクロの幕を越えて　彩られていく クロノアリス　迷いの果て 零れ落ちた涙を抱いて 時の彼方　解き放つの 二人だけの　パラドクスのワルツ 時計の針が止まる前に あなたと夢を　繋ぎとめて

De vervormde wijzers van de klok, verleid door het druppelende geluid Op de grens van droom en werkelijkheid zwaait een deur open Rennend door het zwarte woud schaduwen die hun stem zijn verloren Wat nu fluisterend weerklinkt is een melodie die de tijd weeft De lucht waar we naar opkeken is gebarsten glas in de vallende scherven worden wij weerspiegeld Chrono Alice, het labyrint van de tijd dwalend door licht en duisternis Zelfs met een lot dat dreigt te breken kan ik met jou blijven dansen Onder de blik van een karmozijnrode maan begint een omgekeerde stad te zingen Zelfs het ritme van een trillend hart zal in een wonder veranderen Trillende handen vasthoudend lopen we vooruit alsof we zelfs de zandloper kunnen trotseren Chrono Alice, een eindeloze droom gevangen in een ronddraaiende illusie Zelfs een toekomst die dreigt te vervagen kan ik met jou overschilderen Deze eindeloze hartslag is als een film die voorbij het monochrome gordijn in kleur opbloeit Chrono Alice, aan het einde van de twijfel omhels ik de tranen die zijn gevallen Ver voorbij de tijd laat ik ze vrij een paradoxale wals, alleen voor ons tweeën Voordat de wijzers van de klok stilstaan houd ik jou en de droom stevig vast