遠い祈りが 風に溶けてEen ver gebed lost op in de wind
まだ誰も触れたことのない空へ昇るEn stijgt naar een hemel die nog niemand heeft aangeraakt
眠れる森がひそやかに揺れHet slapende woud ritselt in het geheim
影の奥で 光が産声を上げるDiep in de schaduw slaakt het licht zijn eerste kreet
古い石碑のひび割れにIn de barsten van een eeuwenoude steen
封じられた名前が脈を打つBegint een verzegelde naam te kloppen
「目覚めよ」と呼びかけるのはDegene die "Ontwaak" roept
私の奥に眠る もう一つの魂Is een andere ziel die diep in mij slaapt
失われた時の砂がZelfs als het zand van de verloren tijd
掌から零れ落ちてもUit mijn handpalmen wegglipt
永遠の帳だけがZal alleen de sluier van de eeuwigheid
静かに未来を照らすIn stilte de toekomst verlichten
神話の中で生まれた声がEen stem geboren in de mythe
祈りのように世界を染めるKleurt de wereld als een gebed
滅びの向こうで咲いた願いはEen wens die opbloeide voorbij de ondergang
誰にも消せない光となるWordt een licht dat door niemand kan worden gedoofd
運命の川を越えたときWanneer ik de rivier van het lot oversteek
私だけの始まりの章が開くOpent zich het eerste hoofdstuk dat alleen van mij is
月の雫をすくい上げてIk schep een druppel van de maan op
白い川へ落とせば響く波紋En laat die vallen in de witte rivier, rimpelingen weerklinken
揺らめく影が形づくるのはWat deze flakkerende schaduwen vormen
過去でも未来でもない真実Is noch het verleden noch de toekomst, maar de waarheid
閉ざされた扉の向こうでVoorbij de gesloten deur
背中を押した微かな祈りEen zwak gebed dat me in de rug duwde
呼ばれるまま進めばAls ik verderga zoals ik word geroepen
聖なる薄暗がりが道を広げるZal de heilige schemering het pad verbreden
涙が溶かした弱さの奥でDiep onder de zwakte die door mijn tranen is weggesmolten
名もなき勇気が息をするHaalt een nameloze moed adem
その微かな光こそがJuist die ene zwakke gloed
私を導く灯火になったWerd de vlam die mij de weg wijst
神話の中で拾った祈りがHet gebed dat ik in de mythe heb opgeraapt
沈んでいた色に息を吹き返すBlaast nieuw leven in de verzonken kleuren
壊れた羽が落ちてもなおZelfs als een gebroken vleugel afvalt
残された光は進む道になるWordt het overgebleven licht een pad om te bewandelen
終わりと始まりが重なる場所De plek waar het einde en het begin samensmelten
そこで私は生まれ変わるDaar word ik opnieuw geboren
深い深い影の聖域でIn het heiligdom van de diepste schaduw
誰かの微笑みが揺らめいたFlakkerde iemands glimlach
「戻らなくていい」と響く声Een stem weerklinkt: "Je hoeft niet terug te keren"
優しくて どこか神々しいZo teder, en toch ergens goddelijk
永遠の帳がほどけゆくDe sluier van de eeuwigheid komt los
光が眠っていた地平線へNaar de horizon waar het licht ooit sliep
私の鼓動が描き出す空へNaar de hemel die door mijn hartslag wordt getekend
羽ばたくように身体が浮かぶMijn lichaam zweeft op alsof het zijn vleugels uitslaat
滅びの中で守り抜いた希望がDe hoop die ik door de ondergang heen heb beschermd
物語を神々しく染めていくKleurt dit verhaal op een goddelijke manier
ひと筋の風が 頬を撫でるEen zuchtje wind streelt mijn wang
それは新たな 神話の扉の音Dat is het geluid van de deur van een nieuwe mythe
