เทพปกรณัม

遠い祈りが　風に溶けて まだ誰も触れたことのない空へ昇る 眠れる森がひそやかに揺れ 影の奥で　光が産声を上げる 古い石碑のひび割れに 封じられた名前が脈を打つ 「目覚めよ」と呼びかけるのは 私の奥に眠る　もう一つの魂 失われた時の砂が 掌から零れ落ちても 永遠の帳だけが 静かに未来を照らす 神話の中で生まれた声が 祈りのように世界を染める 滅びの向こうで咲いた願いは 誰にも消せない光となる 運命の川を越えたとき 私だけの始まりの章が開く 月の雫をすくい上げて 白い川へ落とせば響く波紋 揺らめく影が形づくるのは 過去でも未来でもない真実 閉ざされた扉の向こうで 背中を押した微かな祈り 呼ばれるまま進めば 聖なる薄暗がりが道を広げる 涙が溶かした弱さの奥で 名もなき勇気が息をする その微かな光こそが 私を導く灯火になった 神話の中で拾った祈りが 沈んでいた色に息を吹き返す 壊れた羽が落ちてもなお 残された光は進む道になる 終わりと始まりが重なる場所 そこで私は生まれ変わる 深い深い影の聖域で 誰かの微笑みが揺らめいた 「戻らなくていい」と響く声 優しくて　どこか神々しい 永遠の帳がほどけゆく 光が眠っていた地平線へ 私の鼓動が描き出す空へ 羽ばたくように身体が浮かぶ 滅びの中で守り抜いた希望が 物語を神々しく染めていく ひと筋の風が　頬を撫でる それは新たな　神話の扉の音

คำอธิษฐานอันแสนไกลละลายหายไปในสายลม ล่องลอยขึ้นสู่แผ่นฟ้าที่ยังไม่เคยมีใครสัมผัส ป่าที่หลับใหลสั่นไหวอย่างแผ่วเบา ลึกลงไปในเงามืด แสงสว่างได้เปล่งเสียงแรกเกิด ในรอยร้าวของแผ่นหินจารึกโบราณ นามที่ถูกผนึกไว้เริ่มเต้นเป็นจังหวะ สิ่งที่ส่งเสียงเรียก "จงตื่นขึ้นเถิด" คืออีกหนึ่งดวงวิญญาณที่หลับใหลอยู่ลึกๆ ในตัวฉัน แม้หยาดทรายแห่งกาลเวลาที่สูญหาย จะร่วงหล่นหลุดลอยไปจากฝ่ามือ มีเพียงม่านแห่งความเป็นนิรันดร์ ที่สาดส่องอนาคตอย่างเงียบงัน เสียงที่ก่อกำเนิดในตำนาน แต่งแต้มโลกหล้าดั่งคำอธิษฐาน ความปรารถนาที่ผลิบานพ้นความย่อยยับ กลายเป็นแสงสว่างที่ไม่มีใครดับได้ เมื่อข้ามผ่านสายน้ำแห่งโชคชะตา ปฐมบทที่เป็นของฉันเพียงผู้เดียวจึงเปิดออก เมื่อกอบหยาดน้ำค้างแห่งดวงจันทร์ขึ้นมา หยดลงสู่แม่น้ำสีขาวจนเกิดระลอกคลื่น สิ่งที่เงามืดอันไหวติงได้ก่อร่างขึ้น ไม่ใช่ทั้งอดีตหรืออนาคต ทว่าเป็นความจริง ณ เบื้องหลังบานประตูที่ถูกปิดตาย มีคำอธิษฐานแผ่วเบาที่คอยผลักดันแผ่นหลัง หากก้าวเดินต่อไปตามเสียงเรียกขาน ความสลัวอันศักดิ์สิทธิ์จะเบิกเส้นทาง ลึกลงไปในความอ่อนแอที่ถูกน้ำตาละลาย ความกล้าหาญไร้นามเริ่มหยัดหายใจ แสงอันริบหรี่นั้นเอง ได้กลายเป็นดวงประทีปนำทางฉัน คำอธิษฐานที่เก็บเกี่ยวได้ในตำนาน ได้ชุบชีวิตสีสันที่เคยจมมิดให้กลับมาอีกครั้ง แม้ปีกที่แหลกสลายจะร่วงหล่นลง แสงที่หลงเหลือยังคงเป็นหนทางให้ก้าวเดิน ณ ดินแดนที่จุดจบและจุดเริ่มต้นบรรจบกัน ฉันจะได้ถือกำเนิดใหม่อีกครั้ง ณ ที่แห่งนั้น ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งเงามืดอันลึกล้ำ รอยยิ้มของใครบางคนได้สั่นไหว เสียงหนึ่งดังก้อง "ไม่ต้องหันหลังกลับไปหรอก" ช่างอ่อนโยน ทว่าแฝงความศักดิ์สิทธิ์อยู่ลึกๆ ม่านแห่งความเป็นนิรันดร์เริ่มคลี่คลาย มุ่งสู่เส้นขอบฟ้าที่แสงสว่างเคยหลับใหล มุ่งสู่ผืนฟ้าที่จังหวะหัวใจฉันวาดขึ้น ร่างล่องลอยขึ้นราวกับสยายปีกบิน ความหวังที่ปกป้องไว้ท่ามกลางความย่อยยับ กำลังแต่งแต้มเรื่องราวนี้ให้ศักดิ์สิทธิ์ตระการตา สายลมสายหนึ่งพัดพาไล้พวงแก้ม นั่นคือเสียงบานประตูแห่งตำนานบทใหม่ที่เปิดออก