遠い祈りが 風に溶けてคำอธิษฐานอันแสนไกลละลายหายไปในสายลม
まだ誰も触れたことのない空へ昇るล่องลอยขึ้นสู่แผ่นฟ้าที่ยังไม่เคยมีใครสัมผัส
眠れる森がひそやかに揺れป่าที่หลับใหลสั่นไหวอย่างแผ่วเบา
影の奥で 光が産声を上げるลึกลงไปในเงามืด แสงสว่างได้เปล่งเสียงแรกเกิด
古い石碑のひび割れにในรอยร้าวของแผ่นหินจารึกโบราณ
封じられた名前が脈を打つนามที่ถูกผนึกไว้เริ่มเต้นเป็นจังหวะ
「目覚めよ」と呼びかけるのはสิ่งที่ส่งเสียงเรียก "จงตื่นขึ้นเถิด"
私の奥に眠る もう一つの魂คืออีกหนึ่งดวงวิญญาณที่หลับใหลอยู่ลึกๆ ในตัวฉัน
失われた時の砂がแม้หยาดทรายแห่งกาลเวลาที่สูญหาย
掌から零れ落ちてもจะร่วงหล่นหลุดลอยไปจากฝ่ามือ
永遠の帳だけがมีเพียงม่านแห่งความเป็นนิรันดร์
静かに未来を照らすที่สาดส่องอนาคตอย่างเงียบงัน
神話の中で生まれた声がเสียงที่ก่อกำเนิดในตำนาน
祈りのように世界を染めるแต่งแต้มโลกหล้าดั่งคำอธิษฐาน
滅びの向こうで咲いた願いはความปรารถนาที่ผลิบานพ้นความย่อยยับ
誰にも消せない光となるกลายเป็นแสงสว่างที่ไม่มีใครดับได้
運命の川を越えたときเมื่อข้ามผ่านสายน้ำแห่งโชคชะตา
私だけの始まりの章が開くปฐมบทที่เป็นของฉันเพียงผู้เดียวจึงเปิดออก
月の雫をすくい上げてเมื่อกอบหยาดน้ำค้างแห่งดวงจันทร์ขึ้นมา
白い川へ落とせば響く波紋หยดลงสู่แม่น้ำสีขาวจนเกิดระลอกคลื่น
揺らめく影が形づくるのはสิ่งที่เงามืดอันไหวติงได้ก่อร่างขึ้น
過去でも未来でもない真実ไม่ใช่ทั้งอดีตหรืออนาคต ทว่าเป็นความจริง
閉ざされた扉の向こうでณ เบื้องหลังบานประตูที่ถูกปิดตาย
背中を押した微かな祈りมีคำอธิษฐานแผ่วเบาที่คอยผลักดันแผ่นหลัง
呼ばれるまま進めばหากก้าวเดินต่อไปตามเสียงเรียกขาน
聖なる薄暗がりが道を広げるความสลัวอันศักดิ์สิทธิ์จะเบิกเส้นทาง
涙が溶かした弱さの奥でลึกลงไปในความอ่อนแอที่ถูกน้ำตาละลาย
名もなき勇気が息をするความกล้าหาญไร้นามเริ่มหายใจ
その微かな光こそがแสงอันริบหรี่นั้นเอง
私を導く灯火になったได้กลายเป็นดวงประทีปนำทางฉัน
神話の中で拾った祈りがคำอธิษฐานที่เก็บเกี่ยวได้ในตำนาน
沈んでいた色に息を吹き返すได้ชุบชีวิตสีสันที่เคยจมมิดให้กลับมาอีกครั้ง
壊れた羽が落ちてもなおแม้ปีกที่แหลกสลายจะร่วงหล่นลง
残された光は進む道になるแสงที่หลงเหลือยังคงเป็นหนทางให้ก้าวเดิน
終わりと始まりが重なる場所ณ ดินแดนที่จุดจบและจุดเริ่มต้นบรรจบกัน
そこで私は生まれ変わるฉันจะได้ถือกำเนิดใหม่อีกครั้ง ณ ที่แห่งนั้น
深い深い影の聖域でในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งเงามืดอันลึกล้ำ
誰かの微笑みが揺らめいたรอยยิ้มของใครบางคนได้สั่นไหว
「戻らなくていい」と響く声เสียงหนึ่งดังก้อง "ไม่ต้องหันหลังกลับไปหรอก"
優しくて どこか神々しいช่างอ่อนโยน ทว่าแฝงความศักดิ์สิทธิ์อยู่ลึกๆ
永遠の帳がほどけゆくม่านแห่งความเป็นนิรันดร์เริ่มคลี่คลาย
光が眠っていた地平線へมุ่งสู่เส้นขอบฟ้าที่แสงสว่างเคยหลับใหล
私の鼓動が描き出す空へมุ่งสู่ผืนฟ้าที่จังหวะหัวใจฉันวาดขึ้น
羽ばたくように身体が浮かぶร่างล่องลอยขึ้นราวกับสยายปีกบิน
滅びの中で守り抜いた希望がความหวังที่ปกป้องไว้ท่ามกลางความย่อยยับ
物語を神々しく染めていくกำลังแต่งแต้มเรื่องราวนี้ให้ศักดิ์สิทธิ์ตระการตา
ひと筋の風が 頬を撫でるสายลมสายหนึ่งพัดพาไล้พวงแก้ม
それは新たな 神話の扉の音นั่นคือเสียงบานประตูแห่งตำนานบทใหม่ที่เปิดออก