Mitoloji

遠い祈りが　風に溶けて まだ誰も触れたことのない空へ昇る 眠れる森がひそやかに揺れ 影の奥で　光が産声を上げる 古い石碑のひび割れに 封じられた名前が脈を打つ 「目覚めよ」と呼びかけるのは 私の奥に眠る　もう一つの魂 失われた時の砂が 掌から零れ落ちても 永遠の帳だけが 静かに未来を照らす 神話の中で生まれた声が 祈りのように世界を染める 滅びの向こうで咲いた願いは 誰にも消せない光となる 運命の川を越えたとき 私だけの始まりの章が開く 月の雫をすくい上げて 白い川へ落とせば響く波紋 揺らめく影が形づくるのは 過去でも未来でもない真実 閉ざされた扉の向こうで 背中を押した微かな祈り 呼ばれるまま進めば 聖なる薄暗がりが道を広げる 涙が溶かした弱さの奥で 名もなき勇気が息をする その微かな光こそが 私を導く灯火になった 神話の中で拾った祈りが 沈んでいた色に息を吹き返す 壊れた羽が落ちてもなお 残された光は進む道になる 終わりと始まりが重なる場所 そこで私は生まれ変わる 深い深い影の聖域で 誰かの微笑みが揺らめいた 「戻らなくていい」と響く声 優しくて　どこか神々しい 永遠の帳がほどけゆく 光が眠っていた地平線へ 私の鼓動が描き出す空へ 羽ばたくように身体が浮かぶ 滅びの中で守り抜いた希望が 物語を神々しく染めていく ひと筋の風が　頬を撫でる それは新たな　神話の扉の音

Uzak bir dua karışıyor rüzgara Yükseliyor henüz kimsenin dokunmadığı gökyüzüne Uyuyan orman gizlice hışırdıyor Gölgenin derinliklerinde, ışık ilk çığlığını atıyor Eski bir taş tabletin çatlaklarında Mühürlenmiş bir isim nabız gibi atıyor "Uyan" diye seslenen İçimin derinliklerinde uyuyan diğer ruhum Kayıp zamanın kumları Avuçlarımdan dökülüp gitse de Sadece sonsuzluğun peçesi Sessizce aydınlatıyor önümdeki geleceği Efsanenin içinde doğan bir ses Dünyayı boyuyor bir dua gibi Yıkımın ötesinde açan bir dilek Kimsenin silemeyeceği bir ışık oluyor Kaderin nehrini geçtiğim zaman Sadece bana ait olan ilk bölüm açılıyor Ayın bir damlasını avuçlayıp Beyaz nehre düşürdüğümde yankılanan halkalar Bu titreyen gölgelerin oluşturduğu şekil Ne geçmiş ne de gelecek, sadece gerçek Kapalı kapının ardında Sırtımdan iten cılız bir dua Çağrıldığım gibi ilerlersem Kutsal loşluk yolu genişletiyor Gözyaşlarımın erittiği zayıflığın derinliklerinde İsimsiz bir cesaret nefes alıyor İşte o cılız parıltı Bana yol gösteren fener oldu Efsanenin içinde bulduğum dua Batmış renklere yeniden hayat üflüyor Kırık bir kanat düşse bile Geriye kalan ışık yürünecek yol oluyor Bitiş ve başlangıcın kesiştiği yerde İşte orada yeniden doğuyorum ben Derin mi derin gölgelerin sığınağında Birinin gülümsemesi titreşti "Geri dönmene gerek yok" diye yankılanan ses Hem şefkatli hem de bir o kadar ilahi Sonsuzluğun peçesi çözülüyor Işığın uyuduğu ufka doğru Kalp atışımın çizdiği gökyüzüne doğru Kanat çırparcasına havalanıyor bedenim Yıkımın içinde koruduğum umut Hikayeyi ilahi bir şekilde boyuyor Bir rüzgar esintisi okşuyor yanağımı Bu, yeni bir efsanenin kapı sesi