薄紅の霧ほどける参道Bleekroze mist ontrafelt zich op het tempelpad,
紙灯籠の影が揺れて招くSchaduwen van papieren lantaarns wiegen en wenken,
袖に忍ばせた願いのかけらEen scherf van een wens, verborgen in mijn mouw,
境界の鈴が ひとつ鳴ったDe grensbel rinkelde eenmaal.
水鏡に映る月を踏みIk stap op de maan, weerspiegeld in het water,
息を止めて ひらり越えるHoud mijn adem in en spring er lichtjes overheen.
名前のない夜がEen naamloze nacht
私をほどいてゆくOntrafelt mij.
ゆらり ゆらり 狐火のワルツWiegend, wiegend, een wals van vossenvuur,
胸の奥まで灯りが届くHet licht bereikt het diepste van mijn hart.
怖くないよ 迷いさえ抱いてWees niet bang, ik omarm zelfs de twijfel,
宵の向こうへ 連れてゆくEn neem je mee tot voorbij de avond.
千年の森で風がささやくIn het duizendjarige woud fluistert de wind,
折り鶴みたいな記憶が舞うHerinneringen dansen als papieren kraanvogels.
朱の鳥居をくぐるたびにTelkens als ik onder de vermiljoenen torii-poort door ga,
昨日の痛みが ほどけていくOntrafelt de pijn van gisteren zich.
手を伸ばせば 触れそうなのにAls ik mijn hand uitsteek, lijkt het binnen handbereik,
指先だけが すり抜けるMaar het glipt slechts door mijn vingertoppen.
それでも灯りはToch is het licht
帰り道じゃなく 旅の合図Niet de weg naar huis, maar het teken van een reis.
ゆらり ゆらり 宵灯りの海Wiegend, wiegend, een zee van avondlichten,
涙の粒さえ光に変わるZelfs traandruppels veranderen in licht.
もう戻れない でも進めるからIk kan niet meer terug, maar wel verder gaan,
月の刃で 未来を切り開けBaan een weg naar de toekomst met het lemmet van de maan.
和太鼓の鼓動と 私の鼓動De hartslag van de taiko-trommels en mijn hartslag,
重なって ひとつの祈りになるVloeien samen en worden één gebed.
結び目ほどいて 結び直してIk maak de knoop los en bind hem opnieuw,
新しい名前で 目を覚ますEn ontwaak met een nieuwe naam.
ゆらり ゆらり 狐火のワルツWiegend, wiegend, een wals van vossenvuur,
境界線に花を散らしてBloemen strooiend over de grenslijn.
怖くないよ 迷いさえ歌にWees niet bang, ik verander zelfs twijfel in een lied,
この世とあの世を ひとつに結ぶEn verbind deze wereld met de andere tot één.
