Konstelacja, Która Nie Wraca

夜の街に　影が揺れて 傘越しに滲む　月の記憶 胸の奥で　名前を呼ぶたび 届かない声が　雨に溶けていく すれ違う人波の中 孤独だけが隣に座っていた もしあの日に戻れるなら 君を強く抱きしめたのに 零れた涙は　帰らぬ星座 今も夜空で　静かに光る 冷たいガラスに　映る自分は 誰よりも弱い　仮面のままで 忘れたくても　夢に現れて また心を縛る　見えない鎖 月明かりが問いかける 「君はまだ　未来を信じてる？」 失ったものを数えるより ここに残る痛みを抱いて 答えのない夜を彷徨っても その涙は　生きてる証になる 雨音に重ねた祈りは 君の声に似て　胸を揺らす 曖昧な未来でも たどり着けると信じたい もし明日を選べるなら 傷を抱いても進みたい 君と過ごした　短い夜が 永遠より深く　今を照らしてる 静かに閉じる夜の帳　孤独さえ抱きしめながら

Cienie kołyszą się na nocnych ulicach Wspomnienie księżyca rozmywa się zza parasola Za każdym razem, gdy w głębi serca wołam twoje imię Głos, który nie może dotrzeć, rozpuszcza się w deszczu Wśród tłumu mijających mnie nieznajomych Tylko samotność usiadła obok mnie Gdybym tylko mógł wrócić do tamtego dnia Przytuliłbym cię z całych sił Wylane łzy to konstelacja, która nigdy nie wraca Nawet teraz cicho lśnią na nocnym niebie Ja, odbity w zimnej szybie Słabszy niż ktokolwiek, wciąż ukryty pod maską Choćbym chciał zapomnieć, pojawiasz się w snach Niewidzialny łańcuch znów pęta moje serce Światło księżyca zadaje mi pytanie: „Czy wciąż jeszcze wierzysz w przyszłość?” Zamiast liczyć to, co straciłem Obejmę ból, który wciąż tu trwa Nawet jeśli będę błądził przez noce bez odpowiedzi Te łzy staną się dowodem, że żyję Modlitwa, którą splotłem z szumem deszczu Przypomina twój głos i porusza moje serce Nawet jeśli przyszłość jest niejasna Chcę wierzyć, że zdołam tam dotrzeć Gdybym mógł wybrać jutro Chcę iść naprzód, nawet niosąc te rany Krótka noc, którą spędziłem z tobą Oświetla tę chwilę głębiej niż wieczność Zasłona nocy cicho opada, gdy ja obejmuję nawet samotność