夜の街に 影が揺れてIn de nachtelijke straten dansen de schaduwen
傘越しに滲む 月の記憶De herinnering aan de maan vervaagt achter de paraplu
胸の奥で 名前を呼ぶたびTelkens als ik je naam roep, diep in mijn hart
届かない声が 雨に溶けていくLost mijn onbereikbare stem op in de regen
すれ違う人波の中In de stroom van voorbijgangers
孤独だけが隣に座っていたZat alleen de eenzaamheid naast me
もしあの日に戻れるならAls ik naar die dag kon terugkeren
君を強く抱きしめたのにHad ik je stevig in mijn armen gesloten
零れた涙は 帰らぬ星座De vergoten tranen zijn een sterrenbeeld dat nooit terugkeert
今も夜空で 静かに光るZelfs nu schittert het stilletjes aan de nachtelijke hemel
冷たいガラスに 映る自分はMijn spiegelbeeld in het koude glas
誰よりも弱い 仮面のままでIs zwakker dan wie dan ook, nog steeds verborgen achter een masker
忘れたくても 夢に現れてZelfs als ik wil vergeten, verschijn je in mijn dromen
また心を縛る 見えない鎖En bindt een onzichtbare keten opnieuw mijn hart
月明かりが問いかけるHet maanlicht vraagt me:
「君はまだ 未来を信じてる？」"Geloof je nog steeds in de toekomst?"
失ったものを数えるよりIn plaats van te tellen wat ik verloor
ここに残る痛みを抱いてOmarm ik de pijn die hier bij me blijft
答えのない夜を彷徨ってもZelfs als ik dwaal door nachten zonder antwoord
その涙は 生きてる証になるZullen die tranen het bewijs zijn dat ik leef
雨音に重ねた祈りはHet gebed dat samensmelt met het geluid van de regen
君の声に似て 胸を揺らすLijkt op jouw stem en raakt me diep vanbinnen
曖昧な未来でもZelfs als de toekomst onzeker is
たどり着けると信じたいWil ik geloven dat ik mijn weg zal vinden
もし明日を選べるならAls ik de dag van morgen kon kiezen
傷を抱いても進みたいWil ik verdergaan, zelfs met deze wonden
君と過ごした 短い夜がDe korte nacht die ik met jou doorbracht
永遠より深く 今を照らしてるVerlicht dit moment dieper dan de eeuwigheid
静かに閉じる夜の帳 孤独さえ抱きしめながらStilletjes valt de sluier van de nacht, terwijl ik zelfs de eenzaamheid omhels
