Awit ng mga Diyos

朝霧の　森を越えて 鈴の音が　そっと響く 人の願い　一つずつ 白い風に　ほどけてゆく 水の音　月の影 胸の奥で　手を合わせる 名もなき祈りさえ 空へ　空へ　昇る 神々の詩よ 静かに　この世を包め 涙も　迷いも 光へ　変えてゆけ 神々の詩よ 心に　灯火を 遠き山の向こうまで 優しく　響け 苔むした　石畳 夢の跡を　踏みしめる 失くした声も　いつの日か 花の香りに　帰ってくる 鳥居の先　明るむ空 静けさだけが　道を知る 小さな命さえ そっと　そっと　目覚める 神々の詩よ 静かに　この世を包め 寂しさ　痛みも 温もりへ　変えてゆけ 神々の詩よ 心に　灯火を 遠き時の向こうまで 優しく　響け 春は　桜に 夏は　川辺に 秋は　月夜に 冬は　雪に すべての季節が 祈りを抱いて 今　ここに　帰る 神々の詩よ 静かに　この世を包め 涙も　迷いも 光へ　変えてゆけ 神々の詩よ 心に　灯火を 遠き山の向こうまで 優しく　響け 鈴の音が　消えても 祈りは　ここにある

Tinatawid ang gubat na balot ng hamog sa umaga Marahang umaalingawngaw ang kampana Isa-isang hangarin ng mga tao Nalulusaw sa puting hangin Laguklok ng tubig, anino ng buwan Sa kaibuturan ng puso, pinagsisiklop ko ang mga kamay Maging ang panalanging walang pangalan Ay pumapailanlang sa langit, sa langit O awit ng mga diyos Yakapin nang tahimik ang mundong ito Pati luha at pagkaligaw Gawing liwanag O awit ng mga diyos Magsindi ng tanglaw sa puso Hanggang sa kabila ng malalayong bundok Marahang umalingawngaw Batong landas na balot ng lumot Tinatapakan ko ang mga bakas ng panaginip Maging ang tinig na nawala, balang araw Babalik sa halimuyak ng mga bulaklak Sa kabila ng torii, nagliliwanag ang langit Katahimikan lamang ang nakaaalam ng daan Maging ang munting buhay Marahan, marahang nagigising O awit ng mga diyos Yakapin nang tahimik ang mundong ito Pati kalungkutan at sakit Gawing init O awit ng mga diyos Magsindi ng tanglaw sa puso Hanggang sa kabila ng malayong panahon Marahang umalingawngaw Sa tagsibol, sa mga sakura Sa tag-araw, sa tabing-ilog Sa taglagas, sa gabing maliwanag ang buwan Sa taglamig, sa niyebe Ang lahat ng panahon Ay kayakap ang panalangin Ngayo'y nagbabalik dito O awit ng mga diyos Yakapin nang tahimik ang mundong ito Pati luha at pagkaligaw Gawing liwanag O awit ng mga diyos Magsindi ng tanglaw sa puso Hanggang sa kabila ng malalayong bundok Marahang umalingawngaw Kahit maglaho ang tunog ng kampana Naririto pa rin ang panalangin