Het beest van het diepe groen

深い森の底で 息を潜める光 苔むす石の紋章 指先が冷たい 帰り道はもう 霧に飲まれた 進むしかない この名を賭けて 濡れた葉の影で 世界が小さく揺れた 古い祈りの欠片 胸で鳴り続ける 怖さを隠しても 足は震える それでも並ぶ あなたの隣 遠くで鳴る 角のない咆哮 深緑の魔獣が 夜を起こす 心臓の鼓動が 合図に変わる 今 呪いを越える 闇を裂け 刃と歌で 魔獣へ 誓いを投げろ 倒れても 名を呼び合えば こだまする勇気が 道を照らす 木々が歪むたび 影が牙を増やす 背中に熱い痛み 目は逸らさない 血の匂いの中 星がひとつ落ち 合図を送る 振り向かずに 足元の魔法陣 割れて火花を散らす 禁じられた言葉を 喉の奥で噛む 怖さを抱えたまま 強くなるって そんな嘘でも 今は信じたい 近づくほどに 世界が静かになる 深緑の魔獣が　目覚める 逃げ道のない夜に　手を握り返して 私たちは立つ 闇を越えろ 傷の数だけ 森の王の怒りを 希望に変えろ 折れかけた心も 重ねれば 二つの声が 嵐を止める 朽ちた契約を ここで終わらせ 古代の封印を 今 呼び戻す 震える指で 印を結び 影よ眠れ 深い森の底へ 闇を裂け　刃と歌で 深緑の魔獣よ　夜明けに還れ 迷いも恐れも　抱えたまま こだまする声が　光になる 最後の一歩を　共に踏み この世界の朝を　取り戻すまで

Diep op de bodem van het woud houdt het licht zijn adem in Een bemost stenen embleem, koud onder mijn vingertoppen De weg terug is al verzwolgen door de mist Ik kan alleen maar vooruit, alles inzettend op deze naam Onder de schaduw van natte bladeren trilde de wereld zachtjes Een scherf van een oud gebed blijft weerklinken in mijn borst Zelfs als ik de angst verberg, trillen mijn benen En toch sta ik pal naast jou In de verte weerklinkt een hoornloze brul Het donkergroene beest wekt de nacht Mijn hartslag verandert in een signaal Nu overwinnen we de vloek Splijt de duisternis, met lemmet en lied Werp de eed naar het beest Zelfs als we vallen, als we elkaars naam roepen Zal de weergalmende moed het pad verlichten Telkens als de bomen vervormen, krijgt de schaduw meer slagtanden Een brandende pijn op mijn rug, maar ik wend mijn blik niet af In de geur van bloed valt er een enkele ster Ik stuur het signaal, zonder om te kijken De magische cirkel aan mijn voeten splijt en strooit vonken Ik bijt op verboden woorden achter in mijn keel Dat ik sterk zal worden, met al mijn angsten bij me Zelfs als het een leugen is, wil ik het nu geloven Hoe dichterbij ik kom, hoe stiller de wereld wordt Het donkergroene beest ontwaakt In de nacht zonder ontsnapping, knijp ik terug in jouw hand En wij blijven staan Overwin de duisternis, voor elke wond die we dragen Verander de woede van de woudkoning in hoop Zelfs harten die bijna breken, als we ze samenvoegen Zullen twee stemmen de storm doen liggen Beëindig het vervallen pact, laat het hier stoppen Roep nu het eeuwenoude zegel terug Met trillende vingers vorm ik het teken Slaap, schaduw, naar de diepe bodem van het woud Splijt de duisternis, met lemmet en lied Donkergroen beest, keer terug naar de dageraad Twijfel en angst met ons meedragend Wordt de weergalmende stem tot licht Samen de laatste stap zettend Tot we de ochtend van deze wereld heroveren