Bestemming van de voetstappen

霧に濡れた路面、白い息がほどける 水たまりに逆さの月が揺れる 近づいては消える足音 ほどけた靴紐のまま　同じ角を曲がる 景色は名前だけ変えて現れる 針のない時計が　夜を測り 折り目だらけの地図がポケットで軋む 息を潜めて　一拍を捨てる 影が二つに増えた気がした 止んだ拍のすぐあとで 見えないドアが　かすかに鳴る 足跡の行き先　今　示して 円を描いても　中心は変わる 迷いが濃くなるほど　輪郭ははっきり 最後の一歩で　僕は辿りつく 落ちるビートを　肩で受け止め 消えた旋律の隙間に風が入る 「戻れ」と「進め」が交互に点滅し ポケットの鍵が　やっと音を立てた 立ち止まる一秒で　世界は折りたたまれ 次の一秒で　線になってほどける 閉じた瞼の裏の　細い光へ 深く吸い込み　踏み出していく 足跡の行き先　静かに照らせ ループの夜を抜ける合図を 諦めかけた瞬間　扉は外へ開く 「ここだ」と内側から声がする もしも何も変わらないのなら 僕が変わって　風向きを変える 隠していた震えまで抱きしめと 足跡の行き先は　ここに結ぶ 円ではなく　ほどけた線で 迷いの分だけ　強く踏みしめ 最後の一歩で　僕は場所になる 足跡の行き先は　ここに結ぶ ループの夜を抜けた線で 迷いの分だけ　強く踏みしめ 最後の一歩で　僕は場所になる 朝が舗道をうすく染める 振り向けば　輪はもうない 新しい靴音が 遠くの僕に追いついていく

Een wegdek nat van de mist, mijn witte adem lost op Een omgekeerde maan wiegt in de waterplas Voetstappen naderen en verdwijnen weer Met nog altijd losse veters sla ik dezelfde hoek om Het landschap verschijnt opnieuw, alleen de naam is veranderd Een klok zonder wijzers blijft de nacht meten Een verkreukelde kaart kreunt in mijn zak Ik houd mijn adem in en laat een tel vallen Even leek het alsof mijn schaduw zich in tweeën splitste Direct na de stilgevallen tel Klinkt zachtjes een onzichtbare deur Toon me nu de bestemming van de voetsporen Al teken ik een cirkel, het middelpunt verschuift Hoe dieper de twijfel, hoe scherper de contouren Bij de laatste stap kom ik aan Ik vang de vallende beat op met mijn schouder De wind glipt door de kieren van de verdwenen melodie "Keer terug" en "Ga door" knipperen om de beurt De sleutel in mijn zak maakt eindelijk geluid In de seconde dat ik stilsta, vouwt de wereld zich dicht In de volgende ontvouwt ze zich tot een enkele lijn Naar het smalle licht achter mijn gesloten oogleden Adem ik diep in en zet een stap vooruit Verlicht zachtjes de bestemming van de voetsporen Het teken om uit deze nachtelijke loop te ontsnappen Op het moment dat ik bijna opgaf, zwaait de deur naar buiten open "Het is hier," roept een stem van binnenuit Als er dan toch helemaal niets zal veranderen Dan verander ik zelf, en draai ik de windrichting om Ik omhels zelfs de trilling die ik ooit verborg De bestemming van de voetsporen komt hier samen Niet in een cirkel, maar in een ontrafelde lijn Voor elke twijfel zet ik mijn stap steviger neer Bij de laatste stap word ik de plek zelf De bestemming van de voetsporen komt hier samen In een lijn die ontsnapte aan de nachtelijke loop Voor elke twijfel zet ik mijn stap steviger neer Bij de laatste stap word ik de plek zelf De ochtend kleurt het trottoir in een bleek licht Als ik omkijk, is de loop al verdwenen Een nieuw geluid van voetstappen Haalt de verre mij in