Pareidolia we Mgle Nocy

午前零時の窓に 知らない僕が映る 信号だけが瞬いて 街は息を潜める 階段下の影から 名前を呼ぶような風 振り向けば誰もいない なのに胸が騒いだ 現実の縫い目を そっとほどいたら 昨日の記憶が 逆さに降ってくる 夜隠しのパレイドリア 見えないものほど綺麗だ くら くら 暗い夢の奥で ふら ふら 僕は僕を探す 答えなんて まだ要らない 不可思議なまま 踊らせて 路地裏の自販機が 青い光で笑う 買えないはずの願いを 小銭みたいに数えた 耳の奥で鳴っている 誰かの甘いノイズ 手を伸ばせば消えていく 幻ほど優しい 正しさの扉に 鍵をかけたなら 怖がっていた闇さえ 僕を連れていく 夜隠しのパレイドリア 壊れた月が手招いた ゆら ゆら 揺れる声の中で まだ まだ 君の影を追った 醒めたくない 夢でもいい 不可思議なまま 抱きしめて 鏡の向こうで 笑う僕は 泣き方だけを 忘れていた 心に残った 黒い星屑 今夜だけ 光になれ しずく しずく 落ちる秒針 ひそひそ 秘密のメロディ 世界が少し ズレていく そのズレに 僕は生きている 夜隠しのパレイドリア 見えないものほど綺麗だ くら くら 暗い夢の奥で ふら ふら 僕は僕を見つける 答えじゃなくて 祈りみたいに 不可思議なまま 夜を越えて 朝が来ても 消えないように 胸の奥へ 魔法をしまう

W oknie o północy odbija się obcy, którym jestem tylko sygnalizacja świetlna mruga a miasto wstrzymuje oddech Z cienia pod schodami wiatr, który zdaje się wołać moje imię odwracam się – nie ma nikogo a jednak moje serce zadrżało Gdy delikatnie rozpruwam szwy rzeczywistości wczorajsze wspomnienia spadają do góry nogami Pareidolia spowita nocą to, co niewidoczne, jest najpiękniejsze wirując, wirując głęboko w mrocznym śnie chwiejnie, chwiejnie, szukam samego siebie nie potrzebuję jeszcze odpowiedzi niech pozostanie to tajemnicą i pozwól mi tańczyć Automat w ciemnym zaułku uśmiecha się bladym, niebieskim światłem życzenia, których nie mogłem kupić liczyłem niczym drobniaki Dźwięczący gdzieś w głębi moich uszu czyjś słodki szum zanika, gdy tylko wyciągam rękę im bardziej jest iluzją, tym staje się łagodniejszy Kiedy zamknę na klucz drzwi tego, co słuszne nawet mrok, którego się bałem, weźmie mnie za rękę Pareidolia spowita nocą złamany księżyc skinął na mnie drżąc, drżąc, w rozedrganym głosie wciąż, wciąż goniłem za twoim cieniem nie chcę się budzić – nawet sen wystarczy niech pozostanie to tajemnicą i przytul mnie mocno Ja, uśmiechający się po drugiej stronie lustra zapomniałem tylko, jak się płacze czarny gwiezdny pył pozostawiony w moim sercu tylko na tę jedną noc zamień się w światło Kap, kap, spada wskazówka sekundnika szepcze, szepcze sekretna melodia świat nieznacznie wysuwa się z ram a ja żyję właśnie w tej szczelinie Pareidolia spowita nocą to, co niewidoczne, jest najpiękniejsze wirując, wirując głęboko w mrocznym śnie chwiejnie, chwiejnie, w końcu odnajduję siebie nie jako odpowiedź, ale jak modlitwa niech pozostanie to tajemnicą, gdy przemierzam noc Aby nie zniknęło to wraz z nadejściem poranka chowam tę magię głęboko w piersi