
ปาเรย์โดเลียที่ราตรีซ่อนเร้น
Night-Veiled Pareidolia
ซิงเกิล2026年
"พาเรโดเลียที่ซ่อนเร้นในยามราตรี" เป็นบทเพลงอันลึกลับที่มีฉากหลังเป็นเมืองในยามเที่ยงคืน ถ่ายทอดเรื่องราวของหัวใจที่ตามหาตัวเองท่ามกลางภาพลวงตาที่สั่นไหวในความมืด
บทเพลงนี้ใช้ซาวด์ที่เปล่งประกายทุ้มต่ำเพื่อแสดงถึงความรู้สึกในยามราตรีที่สิ่งที่มองไม่เห็นกลับดูงดงามที่สุด และความรู้สึกเลื่อนลอยราวกับตะเข็บของความเป็นจริงได้หลุดออกจนความทรงจำของเมื่อวานร่วงหล่นลงมาแบบกลับหัว
ขอให้คุณปล่อยใจไปกับความรื่นรมย์ที่หลงเหลืออยู่ ราวกับความฝันที่ไม่อยากตื่นขึ้นมา
MUSIC VIDEO
เนื้อเพลง (ญี่ปุ่น)
午前零時の窓に
知らない僕が映る
信号だけが瞬いて
街は息を潜める
階段下の影から
名前を呼ぶような風
振り向けば誰もいない
なのに胸が騒いだ
現実の縫い目を そっとほどいたら
昨日の記憶が 逆さに降ってくる
夜隠しのパレイドリア
見えないものほど綺麗だ
くら くら 暗い夢の奥で
ふら ふら 僕は僕を探す
答えなんて まだ要らない
不可思議なまま 踊らせて
路地裏の自販機が
青い光で笑う
買えないはずの願いを
小銭みたいに数えた
耳の奥で鳴っている
誰かの甘いノイズ
手を伸ばせば消えていく
幻ほど優しい
正しさの扉に 鍵をかけたなら
怖がっていた闇さえ 僕を連れていく
夜隠しのパレイドリア
壊れた月が手招いた
ゆら ゆら 揺れる声の中で
まだ まだ 君の影を追った
醒めたくない 夢でもいい
不可思議なまま 抱きしめて
鏡の向こうで 笑う僕は
泣き方だけを 忘れていた
心に残った 黒い星屑
今夜だけ 光になれ
しずく しずく 落ちる秒針
ひそひそ 秘密のメロディ
世界が少し ズレていく
そのズレに 僕は生きている
夜隠しのパレイドリア
見えないものほど綺麗だ
くら くら 暗い夢の奥で
ふら ふら 僕は僕を見つける
答えじゃなくて 祈りみたいに
不可思議なまま 夜を越えて
朝が来ても 消えないように
胸の奥へ 魔法をしまう
คำแปล
ในบานหน้าต่างยามเที่ยงคืน
สะท้อนภาพตัวฉันที่ไม่รู้จัก
มีเพียงสัญญาณไฟจราจรที่กะพริบไหว
และเมืองทั้งเมืองก็กลั้นลมหายใจ
จากเงามืดใต้บันได
มีสายลมพัดมาราวกับเรียกชื่อฉัน
เมื่อหันกลับไปกลับไม่มีใครอยู่
แต่หัวใจกลับสั่นรัว
เมื่อค่อยๆ คลายตะเข็บของความเป็นจริงออก
ความทรงจำของเมื่อวานก็ร่วงหล่นลงมาแบบกลับหัว
พาเรโดเลียที่ซ่อนเร้นในยามราตรี
สิ่งที่มองไม่เห็นยิ่งงดงามที่สุด
วิงเวียน ลึกลงไปในความฝันอันมืดมิด
ล่องลอย ฉันเฝ้าตามหาตัวฉันเอง
คำตอบอะไรนั่น ยังไม่ต้องการหรอก
ปล่อยให้เป็นปริศนาต่อไป แล้วให้ฉันได้เต้นรำ
ตู้หยอดเหรียญในตรอกซอกซอย
ส่งรอยยิ้มด้วยแสงสีฟ้าจางๆ
ความปรารถนาที่ไม่อาจซื้อได้
ฉันนับมันเหมือนกับเศษเหรียญ
เสียงที่ดังก้องอยู่ลึกๆ ในหู
คือเสียงสัญญาณรบกวนอันแสนหวานของใครบางคน
พอเอื้อมมือไปมันก็เลือนหาย
ยิ่งเป็นภาพลวงตายิ่งอ่อนโยน
เมื่อฉันลั่นกุญแจปิดประตูแห่งความถูกต้อง
แม้แต่ความมืดที่เคยหวาดกลัวก็จะพาตัวฉันไป
พาเรโดเลียที่ซ่อนเร้นในยามราตรี
ดวงจันทร์ที่แตกสลายกำลังกวักมือเรียก
สั่นไหว ท่ามกลางน้ำเสียงที่สั่นเครือ
ยังคง ยังคง วิ่งตามเงาของเธอ
ไม่อยากตื่นเลย แม้จะเป็นแค่ความฝันก็ยอม
กอดฉันไว้ทั้งที่เป็นปริศนาอย่างนี้แหละ
ตัวฉันที่ส่งยิ้มอยู่หลังกระจกเงา
หลงลืมไปเพียงแค่วิธีร้องไห้
ละอองดาวสีดำที่หลงเหลืออยู่ในใจ
เฉพาะคืนนี้ จงกลายเป็นแสงสว่างเถอะ
ติ๋ง ติ๋ง เข็มวินาทีที่ร่วงหล่น
กระซิบ กระซิบ ท่วงทำนองแห่งความลับ
โลกค่อยๆ คลาดเคลื่อนไปเล็กน้อย
และในความคลาดเคลื่อนนั้นแหละที่ฉันมีชีวิตอยู่
พาเรโดเลียที่ซ่อนเร้นในยามราตรี
สิ่งที่มองไม่เห็นยิ่งงดงามที่สุด
วิงเวียน ลึกลงไปในความฝันอันมืดมิด
ล่องลอย ในที่สุดฉันก็ค้นพบตัวเอง
ไม่ใช่ในฐานะคำตอบ แต่ราวกับคำอธิษฐาน
ข้ามผ่านค่ำคืนนี้ไปทั้งที่เป็นปริศนา
เพื่อไม่ให้มันเลือนหายไปเมื่อรุ่งสางมาเยือน
ฉันจึงเก็บซ่อนเวทมนตร์นั้นไว้ลึกสุดหัวใจ