ไฟจิ้งจอกล่องลอย

朱の提灯　逆さにゆらり 鳥居の隙間　ネオンが泣いた 狐面の笑み　触れない距離で 「帰れ」と囁き　私を誘う 鈴の音　遅れて胸に落ちる 嘘の甘さが　指を縛る 結び目ほどいて　もう一度結ぶ 逃げ道だけを　丁寧に消す 狐火　ふわり　ふわり 消えて　まだ灯る あなたの影に　私は溺れて 黒い紅糸　ほどけないまま 今夜だけって　何度も言って 朝を遠ざける 護符を裏返す　罪の合図 濡れた袖口　触れたら熱い 優しい言葉は　刃の形 笑うほど　痛みが甘い 影が伸びるほど　近づくほど 吐息は白いのに　心は紅 名を隠したまま　息を盗んで 誓いをさらって　消えないで 狐火　ふわり　ふわり 消えて　まだ灯る あなたの嘘でも　私は欲しくて 黒い紅糸　ほどけないまま 「もういい」なんて　言えないままで 闇を飾ってる 救いの形を　探すふりして 壊れる音だけ　聴いていた 愛なら綺麗に　終われるはずで 終われないから　それが愛だと 狐面の奥で　泣いてるのは きっと私の方 狐火　ふわり　ふわり 消えて　まだ灯る あなたの影から　私はほどける 黒い紅糸　結び直すたび 痛みさえ　いま　祝福にして 夜を越えていく

โคมไฟสีชาดแกว่งไกวกลับหัว ลอดช่องว่างประตูโทริอิ แสงนีออนร่ำไห้ รอยยิ้มใต้หน้ากากจิ้งจอก ในระยะที่เอื้อมไม่ถึง กระซิบว่า "จงกลับไป" แต่กลับล่อลวงฉัน เสียงกระดิ่งร่วงหล่นลงกลางใจอย่างเชื่องช้า ความหอมหวานของคำลวงผูกมัดเรียวนิ้ว คลายปมออกแล้วผูกมันลงไปใหม่อีกครั้ง บรรจงลบเลือนทุกเส้นทางหลบหนีจนหมดสิ้น ไฟจิ้งจอก ล่องลอย พลิ้วไหว ดับมอดลง กลับยังคงส่องสว่าง ฉันจมดิ่งลงในเงาของคุณ ด้ายแดงอมดำ ยังคงเกี่ยวพันไม่คลาย พร่ำบอกซ้ำๆ ว่า "แค่คืนนี้เท่านั้น" เพื่อผลักไสยามเช้าให้ห่างออกไป พลิกกลับยันต์ศักดิ์สิทธิ์ สัญญาณแห่งบาป ปลายแขนเสื้อที่เปียกชื้น ร้อนผ่าวเมื่อสัมผัส ถ้อยคำอ่อนโยนนั้นมาในรูปทรงของคมมีด ยิ่งแย้มยิ้ม ความเจ็บปวดก็ยิ่งหอมหวาน ยิ่งเงาทอดยาว ยิ่งเราใกล้ชิดกัน แม้ลมหายใจจะเป็นสีขาว แต่หัวใจกลับเป็นสีแดงชาด ซ่อนเร้นนามเอาไว้ แล้วขโมยลมหายใจไป ช่วงชิงคำสาบานไป โปรดอย่าเพิ่งเลือนหาย ไฟจิ้งจอก ล่องลอย พลิ้วไหว ดับมอดลง กลับยังคงส่องสว่าง แม้จะเป็นคำลวงของคุณ ฉันก็ยังคงปรารถนา ด้ายแดงอมดำ ยังคงเกี่ยวพันไม่คลาย ไม่อาจเอื้อนเอ่ยคำว่า "พอแล้ว" ออกมาได้ ได้แต่ประดับประดาความมืดมิดเอาไว้ แสร้งทำเป็นค้นหารูปร่างแห่งการหลุดพ้น แต่กลับคอยเงี่ยหูฟังเพียงเสียงแห่งความแตกสลาย หากเป็นความรัก มันย่อมต้องจบลงอย่างงดงาม เพราะไม่อาจจบลงได้ นั่นล่ะจึงเรียกว่าความรัก คนที่กำลังร่ำไห้อยู่ภายใต้หน้ากากจิ้งจอก ต้องเป็นฉันอย่างแน่นอน ไฟจิ้งจอก ล่องลอย พลิ้วไหว ดับมอดลง กลับยังคงส่องสว่าง ฉันหลุดพ้นออกมาจากเงาของคุณ ทุกคราที่ผูกด้ายแดงอมดำขึ้นใหม่อีกครั้ง จะเปลี่ยนแม้แต่ความเจ็บปวดในยามนี้ ให้กลายเป็นพร แล้วก้าวข้ามผ่านค่ำคืนนี้ไป