息を吸う 夜が薄く笑うสูดลมหายใจ ค่ำคืนแสร้งยิ้มอย่างบางเบา
吐く息が 影を縫い留めるลมหายใจที่ผ่อนออก ถักร้อยตรึงเงาเอาไว้
灯りのない 鈴音の余韻เสียงกระดิ่งกังวานทิ้งท้าย ในที่ที่ไร้แสงสว่าง
祈りのふりした噂がまとわりつくข่าวลือที่แสร้งทำเป็นคำภาวนา เข้ามาพัวพันรอบกาย
守れなかった約束の名をนามของคำสัญญาที่ไม่อาจรักษาไว้ได้
胸の奥で 何度も書き直すฉันขีดเขียนมันขึ้นใหม่ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าในส่วนลึกของหัวใจ
ひと文字で 世界はほどけるเพียงอักษรตัวเดียว โลกก็พลันคลี่คลาย
弱さも強さも 声に宿るならหากทั้งความอ่อนแอและความเข้มแข็ง ล้วนสถิตอยู่ในน้ำเสียง
震える喉で いま刻めจงสลักมันลงไปเดี๋ยวนี้ ด้วยลำคอที่สั่นเทา
逃げ道のない 私の印ตราประทับของฉัน ที่ไร้ซึ่งทางให้หลบหนี
言霊 その一音で夜が裂けるโคโตดามะ เพียงหนึ่งสุ้มเสียง ค่ำคืนก็ถูกฉีกกระชาก
言霊 口にした瞬間、運命が跳ねるโคโตดามะ ชั่วขณะที่เอื้อนเอ่ย โชคชะตาก็พลิกผัน
救いも罪も 呼べば返るทั้งการไถ่บาปและตราบาป หากร้องเรียกก็จะสะท้อนกลับมา
消えない 消せない 私の声เสียงของฉัน ที่ไม่มีวันจางหาย และไม่อาจลบเลือน
言え 言え 言えจงเอ่ยออกมา เอ่ยออกมา เอ่ยออกมา
言霊 影を縫えโคโตดามะ จงถักร้อยเย็บตรึงเงาเอาไว้
墨が滲むみたいに広がる不安ความหวาดหวั่นแผ่ซ่าน ราวกับหยดหมึกที่ซึมลึก
見えない鎖が 指先まで絡むโซ่ที่มองไม่เห็น พันธนาการไปจนถึงปลายนิ้ว
「もう無理だ」って言いかけた瞬間วินาทีที่เกือบจะเอ่ยปากว่า "ไม่ไหวแล้ว"
闇が嬉しそうに 近づいたความมืดมิดก็คืบคลานเข้ามา ด้วยท่าทีแสนยินดี
でも知ってる 言葉は刃じゃないแต่ฉันรู้ดี ว่าคำพูดนั้นมิใช่คมมีด
現実そのものを 形にするものหากแต่เป็นสิ่งที่ก่อร่างสร้างความเป็นจริงขึ้นมา
息を整え 目を開けてปรับลมหายใจให้คงที่ แล้วลืมตาขึ้น
私を呼ぶ ただそれだけร้องเรียกตัวฉันเอง เพียงเท่านั้นก็พอ
言霊 その一音で夜が裂けるโคโตดามะ เพียงหนึ่งสุ้มเสียง ค่ำคืนก็ถูกฉีกกระชาก
言霊 口にした瞬間、運命が跳ねるโคโตดามะ ชั่วขณะที่เอื้อนเอ่ย โชคชะตาก็พลิกผัน
救いも罪も 呼べば返るทั้งการไถ่บาปและตราบาป หากร้องเรียกก็จะสะท้อนกลับมา
消えない 消せない 私の声เสียงของฉัน ที่ไม่มีวันจางหาย และไม่อาจลบเลือน
言え 言え 言えจงเอ่ยออกมา เอ่ยออกมา เอ่ยออกมา
言霊 影を縫えโคโตดามะ จงถักร้อยเย็บตรึงเงาเอาไว้
声は祈り 声は誓いเสียงคือคำภาวนา เสียงคือคำสาบาน
誰かの明日を ほどいて結ぶคลี่ปมวันพรุ่งนี้ของใครบางคน แล้วผูกมันขึ้นใหม่
傷も願いも 抱いたままโอบกอดไว้ ทั้งบาดแผลและความปรารถนา
私は私を 名乗り直すฉันจะประกาศขานนามของตนเองอีกครั้ง
言霊 その一音で夜が裂けるโคโตดามะ เพียงหนึ่งสุ้มเสียง ค่ำคืนก็ถูกฉีกกระชาก
言霊 口にした瞬間、運命が跳ねるโคโตดามะ ชั่วขณะที่เอื้อนเอ่ย โชคชะตาก็พลิกผัน
迷いの輪を 踏み越えていけจงก้าวข้ามผ่าน วังวนแห่งความลังเลใจ
消えない 消せない 私の声เสียงของฉัน ที่ไม่มีวันจางหาย และไม่อาจลบเลือน
言え 言え 言えจงเอ่ยออกมา เอ่ยออกมา เอ่ยออกมา
言霊 希望を呼べโคโตดามะ จงร้องเรียกความหวังมา
静けさに 鈴がひとつในความเงียบงัน มีเพียงเสียงกระดิ่งหนึ่งใบ
言い切った言葉だけが 残るเหลือทิ้งไว้เพียงถ้อยคำ ที่ได้เอ่ยออกไปอย่างเด็ดเดี่ยว
