แสงที่ไม่จางแม้ยามพักผ่อน

今日も笑って　何もないふり 胸の奥だけ　雨が降ってる 返せない言葉　抱えたままで 誰にも見せずに　朝を越えた 頑張った数だけ　強くなれると 信じてきたけど　眠れない夜もある 休んでも　消えない光がある 立ち止まる君を　責めなくていい 涙まで　隠さなくていいから 今日は少しだけ　心をほどいて 比べる声に　追いつかれそうで 自分の歩幅を　忘れかけてた 空っぽになった　心の中にも まだ温かい希望が残る 声にならない日も 前を向けない日も 君が君でいるだけで 世界は少し　あたたかい 休んでも　消えない光がある 頑張りすぎた日々は　無駄じゃない 急がなくていい　置いていかれない ゆっくり息をして　また歩き出せばいい 君のままでいい 夜明けの端で　小さく笑えた

วันนี้ก็ยังยิ้ม แสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไร มีเพียงลึกๆ ในใจ ที่ฝนกำลังโปรยปราย ยังคงกอดเก็บคำพูด ที่ไม่อาจตอบกลับไว้ ข้ามผ่านสู่เช้าวันใหม่ โดยไม่ให้ใครได้เห็น เคยเชื่อมาตลอดว่า ยิ่งพยายามก็จะยิ่งเข้มแข็ง แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีบางคืนที่ข่มตาหลับไม่ลง แม้จะหยุดพัก ก็ยังมีแสงสว่างที่ไม่มีวันดับหาย ไม่ต้องโทษตัวเองหรอกนะ ที่เธอเลือกจะหยุดเดิน ไม่จำเป็นต้องซ่อนหยาดน้ำตา เอาไว้เลย แค่วันนี้ ปล่อยให้หัวใจได้ผ่อนคลายลงบ้างเถอะนะ เสียงที่คอยเปรียบเทียบ ดูเหมือนจะไล่ตามมาทัน จนเกือบจะลืม จังหวะก้าวเดินของตัวเองไป แม้ในจิตใจ ที่กลายเป็นความว่างเปล่าไปแล้ว ก็ยังคงมีความหวัง อันแสนอบอุ่นหลงเหลืออยู่ ในวันที่ไร้ซึ่งสุ้มเสียงจะเอื้อนเอ่ย ในวันที่ไม่อาจมองตรงไปข้างหน้าได้ เพียงแค่เธอ ยังคงเป็นตัวของตัวเอง โลกใบนี้ ก็อบอุ่นขึ้นมาอีกนิดแล้ว แม้จะหยุดพัก ก็ยังมีแสงสว่างที่ไม่มีวันดับหาย คืนวันที่พยายามมากเกินไป ไม่เคยสูญเปล่าเลยนะ ไม่ต้องรีบร้อน เธอจะไม่มีวันถูกทิ้งไว้ข้างหลัง แค่สูดลมหายใจเข้าช้าๆ แล้วค่อยเริ่มก้าวเดินใหม่อีกครั้ง เป็นเธอในแบบที่เป็นอยู่ ก็ดีที่สุดแล้ว ณ สุดขอบของรุ่งอรุณ ก็สามารถเผยยิ้มเล็กๆ ออกมาได้