สายสัมพันธ์ไฟจิ้งจอก

霧の小道を抜けた先 古い鳥居が月を抱く 鈴の音ひとつ夜に溶け 白いキツネが振り返る 何も言わないその瞳 凍った心をほどいてく 狐火 ゆらり ゆらり 闇に咲く淡い光 失くした声を救うように 君は静かにそばにいる 狐火 ほろり ほろり 夜が優しく変わってゆく 社殿の影に眠る風 遠い祈りが耳を撫でる 君の足跡たどるたび 昔の傷が薄れてく 明けの霞が立つころに 白い姿は霧に溶けた 狐火 ゆらり ゆらり 心に灯る守り火 出会えたことが幻でも ぬくもりだけは消えないよ 狐火 ほろり ほろり 私はそっと歩き出す

สุดปลายทางเดินสายหมอก เสาโทริอิเก่าแก่โอบกอดดวงจันทร์ เสียงกระดิ่งกังวานละลายหายไปในยามค่ำคืน จิ้งจอกขาวตัวหนึ่งหันกลับมามอง ดวงตาคู่นั้นที่ไร้ซึ่งคำพูดใด ค่อยๆ คลายหัวใจที่แช่แข็งให้หลอมละลาย แสงไฟจิ้งจอกแกว่งไกว ไหวระริก แสงจางๆ ที่เบ่งบานในความมืด ราวกับจะกอบกู้เสียงที่สูญหายไป เธออยู่เคียงข้างอย่างเงียบงัน แสงไฟจิ้งจอกวูบไหว แผ่วเบา ค่ำคืนค่อยๆ แปรเปลี่ยนไปอย่างอ่อนโยน สายลมหลับใหลอยู่ใต้เงาศาลเจ้า คำอธิษฐานอันห่างไกลแวะเวียนมาลูบไล้ข้างหู ทุกครั้งที่ฉันเดินตามรอยเท้าของเธอ บาดแผลในอดีตก็ค่อยๆ จางหายไป เมื่อม่านหมอกยามรุ่งสางเริ่มก่อตัว ร่างสีขาวนั้นก็ละลายหายไปในสายหมอก แสงไฟจิ้งจอกแกว่งไกว ไหวระริก เปลวไฟคุ้มภัยที่จุดประกายในหัวใจ แม้ว่าการพบพานนี้จะเป็นเพียงภาพลวงตา แต่ความอบอุ่นนี้จะไม่มีวันเลือนหายไป แสงไฟจิ้งจอกวูบไหว แผ่วเบา ฉันก้าวเดินออกไปอย่างเงียบๆ