ค่ำคืนที่ไม่ปริปากว่าฉันไหว

静かな夜の中で ひとり君を思い出す 部屋の隅でうずくまる 声も出せずに凍えてた 気づかれないようにずっと 強がって笑ってた 本当の気持ちは 誰にも言えないまま 時計の音だけが響く部屋で 止まった時間が心を締めつける 大丈夫って繰り返しても 心はついてこないよ 夜の闇に紛れた涙が ひとつまたこぼれてく 本当は気づいてほしかった 強くなんてなれないよ こんな弱さも全部 誰かに知ってほしいのに 平気なふりをしてた 君の前でもずっと 傷つくのが怖くて 本音を隠してた 少しずつひび割れてく 心の奥のほう 見えない傷が 静かに広がってく 閉ざした気持ちがほどけないまま また夜に飲まれていく 大丈夫って繰り返すほど 孤独が深くなるよ 強くなれと言われるたびに 何も言えなくなる 本当はそばにいてほしい ただそれだけなのに 言葉にできないまま 夜がまた更けていく 誰にも見せない涙が 心を締めつける このまま消えてしまえたらと 思う夜もあるけど それでも朝は来るから また息をしてしまう 弱いままでもいいと いつか言えるかな 大丈夫って言わなくてもいい 心は嘘をつかない 夜の中で揺れてるこの気持ち そのままでいいんだよ 本当はひとりじゃないと 信じてみたいから 壊れそうなこの夜を 少しずつ越えていく

ท่ามกลางความเงียบงันของค่ำคืน ฉันคิดถึงเธออยู่เพียงลำพัง ซุกตัวขดคู้ในมุมห้อง เหน็บหนาวจนไม่อาจส่งเสียงใดๆ เพื่อไม่ให้ใครต้องสังเกตเห็น ฉันจึงแสร้งยิ้มทำเป็นเข้มแข็งมาตลอด แต่ความรู้สึกที่แท้จริงข้างใน กลับไม่อาจเอ่ยบอกใครได้เลย ในห้องที่มีเพียงเสียงนาฬิกาดังก้อง กาลเวลาที่หยุดนิ่งบีบรัดหัวใจของฉัน แม้จะพร่ำบอกว่าไม่เป็นไร แต่หัวใจกลับก้าวตามไม่ทัน หยาดน้ำตาที่กลืนหายไปกับความมืดมิดของราตรี รินไหลหล่นร่วงลงมาทีละหยด ความจริงแล้วฉันอยากให้เธอรับรู้ ว่าฉันไม่ได้เข้มแข็งอะไรเลย แม้กระทั่งความอ่อนแอทั้งหมดนี้ ฉันก็อยากให้ใครสักคนได้รับรู้ ฉันแกล้งทำเป็นว่าไม่เป็นไร แม้แต่ต่อหน้าเธอมาตลอด เพราะความกลัวที่จะต้องเจ็บปวด ฉันจึงซ่อนความรู้สึกที่แท้จริงเอาไว้ มันเริ่มแตกร้าวลงทีละนิด อยู่ลึกเข้าไปในจิตใจ บาดแผลที่ไม่มีใครมองเห็น กำลังแผ่ขยายออกไปอย่างเงียบงัน ความรู้สึกที่ปิดตายยังคงไม่อาจคลายออก และฉันก็ถูกกลืนกินไปกับค่ำคืนอีกครั้ง ยิ่งพร่ำบอกว่าไม่เป็นไร ความโดดเดี่ยวก็ยิ่งฝังลึกลงไป ทุกครั้งที่ถูกบอกให้เข้มแข็งเข้าไว้ ฉันกลับไม่อาจเอื้อนเอ่ยคำใดออกไปได้เลย ความจริงแล้วแค่อยากให้เธออยู่เคียงข้าง ฉันขอเพียงแค่นั้นเอง แต่กลับไม่อาจสื่อสารเป็นคำพูดได้ และค่ำคืนก็ล่วงเลยไปอีกครา หยาดน้ำตาที่ไม่ยอมให้ใครเห็น กำลังบีบรัดหัวใจฉัน แม้จะมีบางคืนที่ฉันเอาแต่คิดว่า ถ้าสลายหายไปได้แบบนี้ก็คงดี แต่ถึงอย่างนั้นรุ่งสางก็จะมาเยือน และฉันก็ยังคงต้องหายใจต่อไป จะอ่อนแอแบบนี้ต่อไปก็ไม่เป็นไร สักวันฉันจะพูดคำนั้นออกมาได้ไหมนะ ไม่จำเป็นต้องพูดว่าไม่เป็นไรหรอก เพราะหัวใจไม่เคยโกหก ความรู้สึกที่สั่นไหวอยู่ท่ามกลางค่ำคืนนี้ ปล่อยให้เป็นไปอย่างนั้นก็ดีแล้วล่ะ เพราะความจริงฉันอยากลองเชื่อดู ว่าฉันไม่ได้อยู่เพียงลำพัง ค่ำคืนที่ราวกับจะแตกสลายนี้ ฉันจะค่อยๆ ก้าวผ่านมันไป