閉じた瞼の裏 誰かの記録が滲むSa likod ng aking nakapikit na mga mata, bumabakat ang tala ng iba
断片的な声が 夜の底で囁くMga putol-putol na tinig ay bumubulong sa kailaliman ng gabi
光の粒が指をすり抜けてDumudulas ang mga butil ng liwanag sa aking mga daliri
残るのは 名もなき痛みだけAng tanging natitira ay sakit na walang pangalan
曖昧な真実が 微笑みながら逃げていくTumatakas nang nakangiti ang malabong katotohanan
触れた瞬間 形を変えていくSa sandaling mahawakan, nagbabago ang hugis nito
消えかけた夢の中でSa loob ng isang naglalahong panaginip
解明できない鼓動が鳴るTumitibok ang isang pintig na hindi ko malutas
答えを求めるほどにHabang lalo kong hinahanap ang kasagutan
世界が音を立てて壊れていくMaingay na gumuguho ang mundo
鏡の奥に映る影がAng aninong nababanaag sa kaibuturan ng salamin
私を見つめて笑うTumititig sa akin at tumatawa
誰の記憶が誰のものかKung kaninong alaala ang sa kanino
もう区別さえ曖昧なままKahit ang kaibahan nito ay nananatiling malabo
「ここは現実？」と問いかけてもKahit itanong ko pa, "Ito ba ang realidad?"
返るのは歪んだ残響だけAng tanging bumabalik ay isang baluktot na alingawngaw
零れ落ちた言葉の欠片Mga pira-pirasong salitang nalaglag
拾い集めても繋がらないKahit pulutin at ipunin, hindi pa rin magkabit-kabit
意味を失ったままの真実Isang katotohanang nawalan na ng saysay
それでも探し続けているNgunit patuloy ko pa rin itong hinahanap
閉じ込められた光の部屋でSa loob ng nakakandadong silid ng liwanag
名前を呼ぶ声がするMay tinig na tumatawag sa aking pangalan
それが私自身だと気づいたときNang mapagtanto kong ako lang din pala iyon
全ての謎が溶けていくUnti-unting natutunaw ang lahat ng hiwaga
消えかけた夢の中でSa loob ng isang naglalahong panaginip
解明できない愛を知るNakilala ko ang isang pag-ibig na hindi ko malutas
嘘と真実の境界線がAng hangganan sa pagitan ng kasinungalingan at katotohanan
静かにひとつに溶けていくAy tahimik na natutunaw at nagiging isa
最後のノイズが消える頃、Sa paglaho ng huling ingay,
誰も知らない朝が訪れる。Dumarating ang isang umagang walang sinuman ang nakakaalam.
