เจ็ดแปลงร่าง

宵闇の路地で鈴が鳴る 狐面の影が手招きする 藍にほどける千代紙の夜 名前も告げず　微笑んだ 一歩ごと装いは色を変え 薄紅　琥珀　翡翠のきらめき ほどいた迷いを帯に結び 息を合わせて　はじまる 七変化　夜を染めて 花のように心が舞う 借り物じゃないこの鼓動で 私の名は　私が決める 遠く祭囃子　和傘が弾む 足音は拍に追いついていく 簪ひと振り　髪がほどけ 過去の私に手を振った 影と光が指切りをして 戸惑いは風に溶けた 震えた声を抱きしめたら もう戻らない　進める 七変化　風を裂いて 鼓動は明日を呼び寄せる 偽りの姿は置いてゆこう 本当の声で　今　放て 静けさの底で殻が割れる 朱ににじむ　最後の涙 ひとつずつ色を重ね直し 初めての笑顔が芽吹いた 七変化　今この身で 移ろう色に芯を灯す 何度でも生まれ変われる 私の物語は続く 色を重ね直し 初めての笑顔が芽吹き

เสียงกระดิ่งดังแว่วในตรอกยามย่ำค่ำ เงาหน้ากากจิ้งจอกกวักมือเรียกหา ค่ำคืนดั่งกระดาษลายญี่ปุ่นที่คลี่คลายสู่สีคราม แย้มยิ้มละมุนโดยไม่เอื้อนเอ่ยชื่อนาม ทุกย่างก้าวอาภรณ์แปรเปลี่ยนสีสัน ประกายระยิบระยับของสีแดงระเรื่อ อำพัน และหยก ผูกความลังเลที่คลี่คลายลงไว้กับสายโอบิ ผสานลมหายใจ แล้วเริ่มต้นขึ้น มนตร์เจ็ดจำแลง อาบย้อมราตรี หัวใจร่ายรำดั่งบุปผาเบ่งบาน ด้วยจังหวะชีพจรที่ไม่ใช่ของหยิบยืมใคร นามของฉัน ฉันจะเป็นผู้กำหนดเอง เสียงดนตรีงานเทศกาลแว่วมา ร่มกระดาษญี่ปุ่นเด้งตามจังหวะ เสียงฝีเท้าก้าวไล่ตามจังหวะบรรเลง สะบัดปิ่นปักผมเพียงครั้ง เรือนผมก็สยาย โบกมืออำลาตัวฉันในอดีต เงาและแสงสว่างเกี่ยวก้อยสัญญา ความสับสนมลายหายไปในสายลม เมื่อโอบกอดน้ำเสียงที่สั่นไหวเอาไว้ ก็ไม่อาจย้อนกลับ จะก้าวเดินต่อไป มนตร์เจ็ดจำแลง แหวกทะลุสายลม เสียงชีพจรเพรียกหาวันพรุ่งนี้ให้เข้ามาใกล้ ทิ้งรูปโฉมจอมปลอมเอาไว้เบื้องหลัง จงปลดปล่อยออกมา ณ บัดนี้ ด้วยเสียงที่แท้จริง ณ ก้นบึ้งแห่งความเงียบงัน เปลือกนอกแตกสลาย หยาดน้ำตาสุดท้าย ซึมซาบเป็นสีแดงชาด แต่งแต้มสีสันซ้อนทับใหม่ทีละสี รอยยิ้มแรกแย้มจึงได้ผลิบาน มนตร์เจ็ดจำแลง ด้วยกายนี้ในบัดนี้ จุดประกายแก่นแท้ในสีสันที่แปรเปลี่ยน สามารถก่อเกิดใหม่ได้อีกกี่ครั้งก็ตาม เรื่องราวของฉันจะยังคงดำเนินต่อไป แต่งแต้มสีสันซ้อนทับใหม่ รอยยิ้มแรกแย้มผลิบาน