宵闇の路地で鈴が鳴るEen bel weerklinkt in de schemerige steeg
狐面の影が手招きするEen schaduw met een vossenmasker wenkt
藍にほどける千代紙の夜Een nacht van sierpapier, ontrafelend in indigo
名前も告げず 微笑んだZonder een naam te noemen, glimlachte het zacht
一歩ごと装いは色を変えMet elke stap verandert mijn gewaad van kleur
薄紅 琥珀 翡翠のきらめきLichtroze, amber, de schittering van jade
ほどいた迷いを帯に結びIk knoop mijn ontrafelde twijfels in mijn sjerp
息を合わせて はじまるWe stemmen onze ademhaling af, en het begint
七変化 夜を染めてMetamorfose, die de nacht kleurt
花のように心が舞うAls een bloem danst mijn hart
借り物じゃないこの鼓動でMet deze hartslag die niet is geleend
私の名は 私が決めるBepaal ik zelf mijn eigen naam
遠く祭囃子 和傘が弾むIn de verte festivalmuziek, traditionele paraplu's dansen
足音は拍に追いついていくVoetstappen halen de maat in
簪ひと振り 髪がほどけEén zwaai van de haarspeld, en mijn haar valt los
過去の私に手を振ったIk nam afscheid van mijn vroegere zelf
影と光が指切りをしてSchaduw en licht sluiten een pinkbelofte
戸惑いは風に溶けたDe aarzeling smolt weg in de wind
震えた声を抱きしめたらZodra ik mijn trillende stem omarm
もう戻らない 進めるIs er geen omdraaien meer, ik kan verder
七変化 風を裂いてMetamorfose, die de wind doorklieft
鼓動は明日を呼び寄せるDe hartslag roept de dag van morgen dichterbij
偽りの姿は置いてゆこうLaten we de valse gedaante achter ons laten
本当の声で 今 放てLaat het nu vrij, met je ware stem
静けさの底で殻が割れるOp de bodem van de stilte breekt de schaal
朱ににじむ 最後の涙De laatste traan, uitvloeiend in vermiljoen
ひとつずつ色を重ね直しKleur voor kleur opnieuw opbouwend
初めての笑顔が芽吹いたOntlook de allereerste glimlach
七変化 今この身でMetamorfose, nu in dit lichaam
移ろう色に芯を灯すOntsteek ik een kern in de vloeiende kleuren
何度でも生まれ変われるIk kan eindeloos opnieuw geboren worden
私の物語は続くMijn verhaal gaat verder
色を重ね直しDe kleuren opnieuw opbouwend
初めての笑顔が芽吹きOntluikt de allereerste glimlach
