Pitong Anyo

宵闇の路地で鈴が鳴る 狐面の影が手招きする 藍にほどける千代紙の夜 名前も告げず　微笑んだ 一歩ごと装いは色を変え 薄紅　琥珀　翡翠のきらめき ほどいた迷いを帯に結び 息を合わせて　はじまる 七変化　夜を染めて 花のように心が舞う 借り物じゃないこの鼓動で 私の名は　私が決める 遠く祭囃子　和傘が弾む 足音は拍に追いついていく 簪ひと振り　髪がほどけ 過去の私に手を振った 影と光が指切りをして 戸惑いは風に溶けた 震えた声を抱きしめたら もう戻らない　進める 七変化　風を裂いて 鼓動は明日を呼び寄せる 偽りの姿は置いてゆこう 本当の声で　今　放て 静けさの底で殻が割れる 朱ににじむ　最後の涙 ひとつずつ色を重ね直し 初めての笑顔が芽吹いた 七変化　今この身で 移ろう色に芯を灯す 何度でも生まれ変われる 私の物語は続く 色を重ね直し 初めての笑顔が芽吹き

Tumutunog ang kampanilya sa madilim na iskinita Isang aninong nakamaskarang soro ang kumakaway Ang gabi ng chiyogami ay natutunaw sa kulay indigo Nang hindi sinasabi ang pangalan, siya'y ngumiti Sa bawat hakbang, ang kasuotan ay nag-iiba ng kulay Mapusyaw na rosas, ambar, at ang kinang ng jade Itinatali sa aking obi ang nakawalang pag-aalinlangan Sabay sa paghinga, ito ay magsisimula Pitong pagbabago, kinukulayan ang gabi Tulad ng isang bulaklak, ang puso ay sumasayaw Sa pintig ng pusong ito na hindi hiniram Ang aking pangalan, ako mismo ang magpapasya Sa malayo'y musika ng pista, tumatalbog ang mga payong na papel Ang mga yabag ay sumasabay sa kumpas Sa isang galaw ng kanzashi, buhok ko'y lumadlad Kumaway ako sa aking sarili sa nakaraan Ang anino at liwanag ay nagkawit ng hiniliit Ang pag-aalinlangan ay natunaw sa hangin Matapos yakapin ang aking nanginginig na tinig Wala nang atrasan, ako ay susulong Pitong pagbabago, hinahati ang hangin Tinatawag papalapit ng pintig ng puso ang bukas Iwanan na natin ang huwad na anyo Gamit ang tunay na tinig, pakawalan na ngayon Sa kailaliman ng katahimikan, nababasag ang balat-kayo Ang huling luha ay humahalo sa kulay pula Isa-isang pinagpapatong muli ang mga kulay Ang pinakaunang ngiti ay umusbong Pitong pagbabago, ngayon sa katawang ito Nagsisindi ng ilaw sa ubod sa gitna ng mga nagbabagong kulay Kahit ilang beses, maaari akong muling isilang Ang aking kwento ay magpapatuloy Muling pinagpapatong ang mga kulay Ang pinakaunang ngiti ay umuusbong