Odłamek

砕けた夢の破片を拾い集め 指先から零れる冷たい記憶 歩き出せば霞む現実と幻 誰も知らない真実の影 閉じた瞳に浮かぶ輪郭 声にならない囁きが導く 闇を裂いて　揺れる心 運命はひとつに縛れない 夢と現実の狭間で まだ答えを探している 触れ合うたびに歪んでゆく世界 過去と未来が絡み合う夜 囚われた想いは出口を求め 儚さの中で生まれる衝動 記憶のかけらが歌う旋律 私を縛る鎖を解き放つ 光と影を抱きしめて 真実は痛みを超えて 崩れそうな境界線で あなたをまだ信じたい 砕け散る破片は 未来への道標になる 幻を越えてたどり着く 新しい夜明けへ 闇を裂いて　揺れる心 運命はひとつに縛れない 夢と現実の狭間で 見つけ出す答えは「生きる」こと

Zbierając odłamki rozbitego snu, Zimne wspomnienia przeciekają przez palce. Gdy ruszam naprzód, rzeczywistość i iluzja zacierają się, Cień prawdy, której nie zna nikt. Pod zamkniętymi powiekami pojawia się zarys, Niemy szept mnie prowadzi. Rozdzierając mrok, drżące serce, Przeznaczenia nie można spętać jedną nicią. W przestrzeni między snem a rzeczywistością, Wciąż szukam odpowiedzi. Świat wykrzywia się z każdym dotykiem, Noc, w której splatają się przeszłość i przyszłość. Uwięzione uczucia szukają wyjścia, Impuls zrodzony z ulotności. Melodia wyśpiewana przez odłamki wspomnień Zrywa pętające mnie łańcuchy. Obejmując zarówno światło, jak i cień, Prawda wznosi się ponad ból. Na rozpadającej się granicy, Wciąż pragnę w ciebie wierzyć. Roztrzaskane odłamki Staną się drogowskazami ku przyszłości. Przekraczając iluzję, dotrę Do nowego świtu. Rozdzierając mrok, drżące serce, Przeznaczenia nie można spętać jedną nicią. W przestrzeni między snem a rzeczywistością, Odpowiedź, którą odnajduję, to „żyć”.