De sleutel tot het doolhof der dromen

揺れる光の中　ひとつの扉が浮かぶ 夢の回廊　足音だけが響いて 閉ざされた記憶を　探すように歩く 見えない鍵穴に　触れた指先から ざわめく真実が　闇を照らし始める 迷いの声に誘われて　心の奥に落ちてゆく 出口はまだ見えなくても　鼓動が導く 夢の迷宮の鍵を求めて 偽りの影を越えて行く この手で解き明かす謎が 未来を開く扉になる 歪んだ景色に　揺らぐ心を映して 沈む願いさえ　解き放てるのなら 無数の囁きが　罠のように絡み 真実を覆う　仮面を剥がしてく 引き返せない夜の中で　小さな光を探してる たとえ答えが遠くても　進むしかないんだ 夢の迷宮の鍵を求めて 閉ざされた扉を叩いてる 闇に潜む痛みの奥に 希望はまだ眠っている 囚われの心　ほどける瞬間 溢れ出す記憶は　未来へのパズル 夢の迷宮の鍵を抱いて 失くした翼を取り戻す たとえ夜が深くても 真実はここにある ひとつの鍵が　新しい朝を開く

Binnen het trillende licht verschijnt een enkele deur In de gang van dromen weerklinken enkel voetstappen Ik loop alsof ik zoek naar afgesloten herinneringen Vanaf de vingertoppen die het onzichtbare sleutelgat raken Begint een onrustige waarheid de duisternis te verlichten Verleid door de stem van twijfel, val ik diep in mijn hart Zelfs al zie ik de uitgang nog niet, mijn hartslag leidt de weg Op zoek naar de sleutel van het labyrint van dromen Ga ik voorbij de valse schaduwen Het raadsel dat ik met deze handen ontrafel Wordt de deur die de toekomst opent Mijn wankelende hart weerspiegelend op het vervormde landschap Als zelfs zinkende wensen bevrijd kunnen worden Talloze fluisteringen verstrikken me als een val Terwijl ik het masker afruk dat de waarheid verbergt In de nacht zonder weg terug, zoek ik een klein lichtje Zelfs als het antwoord ver is, rest er niets dan doorgaan Op zoek naar de sleutel van het labyrint van dromen Klop ik op de afgesloten deur Diep achter de pijn die schuilt in het duister Ligt de hoop nog steeds te slapen Het moment waarop het gevangen hart zich ontwart Vormen de overstromende herinneringen een puzzel naar de toekomst De sleutel van het labyrint van dromen dichtbij me houdend Neem ik mijn verloren vleugels terug Zelfs als de nacht diep is De waarheid is precies hier Eén enkele sleutel opent een nieuwe ochtend