ポストに紛れた白い封Postaya karışmış beyaz bir zarf
触れた瞬間 温度が消えたDokunduğum an sıcaklığı kayboldu
宛名はないのに 私の名をÜzerinde isim yok, ama benim adımı
静かな文字が呼んでいたSessiz harfler çağırıyordu
破れそうな沈黙を 胸に折りたたみYırtılacakmış gibi duran sessizliği göğsüme katlayarak
街灯の影を縫って 導かれてくSokak lambalarının gölgeleri arasından süzülerek çekiliyorum
鍵穴みたいな路地の奥Anahtar deliği kadar dar bir sokağın derinliklerinde
「来て」という気配だけが増えるSadece "Gel" diyen o his büyüyor
静寂の招待状 開けば戻れないSessizliğin davetiyesi, açarsan geri dönemezsin
息をするたび 世界が薄くなるHer nefes aldığımda dünya soluklaşıyor
怖いのに 目を逸らせないKorkuyorum ama gözlerimi alamıyorum
封蝋の赤が 心に火を点けるMühür mumunun kırmızısı kalbimi ateşe veriyor
さあ 扉の向こうへHadi, kapının ötesine
名前のない夜へİsimsiz bir geceye
しん…としたまま 鼓動だけが踊るDerin bir sessizlik içinde, sadece kalp atışım dans ediyor
聞こえない声に 私が応えるDuyulmayan bir sese, ben cevap veriyorum
鏡に映った私の影Aynaya yansıyan gölgem
一拍遅れで微笑んだBir vuruş gecikmeyle gülümsedi
知らないはずの香りがしてTanımamam gereken bir koku yayılıyor
記憶の鍵が回りだすHafızanın anahtarı dönmeye başlıyor
誰にも言えないまま 大事に隠したKimseye söyleyemeden özenle sakladığım
弱さの形を 見透かされてくZayıflığımın şekli açıkça görülüyor
階段の先 瞬く灯りMerdivenin sonunda, titreyen bir ışık
「待ってた」と 空気が囁くHava "Bekliyordum" diye fısıldıyor
静寂の招待状 指先が震えるSessizliğin davetiyesi, parmak uçlarım titriyor
逃げたいのに 近づいてしまうKaçmak istesem de yaklaşıyorum
甘い闇に ほどかれてTatlı karanlık tarafından çözülerek
孤独の輪郭が 音もなく溶けるYalnızlığın hatları sessizce eriyor
もう 戻れないならArtık geri dönemeyeceksem
いっそ 確かめたいO halde gerçeği görmek istiyorum
沈黙は罠じゃなく 合図だったSessizlik bir tuzak değil, bir işaretti
私が私を 迎えに来たんだBen, kendimi karşılamaya gelmiştim
閉じ込めた願いが 今İçine hapsettiğim dilek şimdi
鍵になって 扉を開けるBir anahtara dönüşüp kapıyı açıyor
静寂の招待状 破っても消えないSessizliğin davetiyesi, yırtsan da kaybolmaz
心の奥で ずっと鳴ってたKalbimin derinliklerinde hep çınlıyordu
怖いのに 美しいKorkuyorum ama bu çok güzel
闇の中でだけ 光れる私がいるSadece karanlığın içinde parlayabilen bir ben var
さあ その名を呼んでHadi, o adı çağır
新しい夜へYepyeni bir geceye
ベルの余韻 呼吸の残響Zilin yankısı, nefesin tınlaması
遠ざかる足音 そして静けさだけUzaklaşan ayak sesleri, ve sonra sadece sessizlik
