Balabal ng Panalangin

石畳のひびに　月が落ちて 古の都は　眠りのまま 名もなき祈りが　風にほどけ 空の裂け目へ　白い影 鈴の音ひとつ　迷いを祓い 閉じた心に　ひかりが触れる 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 傷を包んで　ほどいてゆく 守護の糸が　この手を導く 新しい朝へ　連れ出して 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 忘れた願いが　まだ生きてる 涙の跡さえ　道しるべにして 私はもう一度　立ち上がる 遠い記憶が　まぶたでほどけ 風が背中を　押してくれる 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 闇を越えるため　舞い降りる 守りの翼が　私を抱いて 消えない火種を　目覚めさせる 祈りの羽衣　ふわり　ふわり 千の夜を越え　朽ちた歌が いま胸の奥で　目を覚ます 失ったものも　抱きしめながら この都に　未来を刻む 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 守護の光は　途切れはしない 再生の鐘が　ひびく空 祈りの羽衣　ひらり　ひらり ここから始まる　物語

Bumagsak ang liwanag ng buwan sa mga bitak ng batong kalsada Nananatiling nahihimlay ang sinaunang kabisera Isang walang ngalang panalangin ang kumakawala sa hangin Tungo sa siwang ng langit, isang puting anino Isang tunog ng kampanilya ang pumapawi sa pag-aalinlangan Sa isang nakasarang puso, dumadampi ang liwanag Balabal ng panalangin, marahang pumapagaspas Binabalot ang mga sugat, pinapawi ang sakit Ginagabayan ng mga sinulid ng proteksyon ang aking mga kamay Dalhin mo ako sa isang panibagong umaga Balabal ng panalangin, marahang pumapagaspas Buháy pa rin ang isang nakalimutang kahilingan Ginagawang gabay maging ang bakas ng mga luha Ako ay muling babangon Nalalahad ang malalayong alaala sa likod ng aking mga talukap Marahang itinutulak ng hangin ang aking likuran Balabal ng panalangin, marahang pumapagaspas Bumababa upang tawirin ang kadiliman Niyayakap ako ng mga pakpak ng proteksyon Ginagising ang hindi namamatay na apoy sa loob Balabal ng panalangin, marahang lumulutang Tumawid sa isang libong gabi, isang kupas na awitin Ngayo'y gumigising sa kailaliman ng aking dibdib Niyayakap maging ang mga bagay na nawala sa akin Inuukit ang kinabukasan sa lungsod na ito Balabal ng panalangin, marahang pumapagaspas Ang liwanag na nagbabantay ay hindi kailanman mapuputol Sa kalangitan kung saan umaalingawngaw ang kampana ng muling pagsilang Balabal ng panalangin, marahang pumapagaspas Dito na nagsisimula ang kwento