Duanın Tüy Cübbesi

石畳のひびに　月が落ちて 古の都は　眠りのまま 名もなき祈りが　風にほどけ 空の裂け目へ　白い影 鈴の音ひとつ　迷いを祓い 閉じた心に　ひかりが触れる 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 傷を包んで　ほどいてゆく 守護の糸が　この手を導く 新しい朝へ　連れ出して 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 忘れた願いが　まだ生きてる 涙の跡さえ　道しるべにして 私はもう一度　立ち上がる 遠い記憶が　まぶたでほどけ 風が背中を　押してくれる 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 闇を越えるため　舞い降りる 守りの翼が　私を抱いて 消えない火種を　目覚めさせる 祈りの羽衣　ふわり　ふわり 千の夜を越え　朽ちた歌が いま胸の奥で　目を覚ます 失ったものも　抱きしめながら この都に　未来を刻む 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 守護の光は　途切れはしない 再生の鐘が　ひびく空 祈りの羽衣　ひらり　ひらり ここから始まる　物語

Ay ışığı düşüyor parke taşların çatlaklarına Kadim başkent hala uykusunda İsimsiz bir dua çözülüyor rüzgarda Gökyüzündeki yarığa doğru soluk beyaz bir gölge Tek bir çan sesi dağıtıyor şüpheleri Kapanmış bir kalbe nazikçe dokunuyor ışık Dua cübbesi, usulca dalgalanıyor Yaraları sarıyor, sızıları dindiriyor Koruma iplikleri yönlendiriyor ellerimi Götür beni yepyeni bir sabaha Dua cübbesi, usulca dalgalanıyor Unutulmuş bir dilek hala nefes alıyor Gözyaşlarımın izlerini bile rehber edinerek Bir kez daha ayağa kalkacağım Uzak anılar çözülüyor göz kapaklarımda Rüzgar usulca itiyor sırtımdan Dua cübbesi, usulca dalgalanıyor Karanlığın ötesine geçmek için süzülüyor Koruyucu kanatlar sımsıkı sarıyor beni Uyandırıyor içimdeki sönmeyen ateşi Dua cübbesi, yavaşça süzülüyor Bin geceyi aşıp gelen yıpranmış bir şarkı Şimdi uyanıyor kalbimin derinliklerinde Kaybettiğim her şeyi kucaklayarak Bir gelecek kazıyorum bu başkente Dua cübbesi, usulca dalgalanıyor Koruyucu ışık asla sönmeyecek Yeniden doğuş çanının yankılandığı gökyüzü Dua cübbesi, usulca dalgalanıyor İşte tam burada başlıyor hikaye