Regret

影の中で　揺れる鼓動 閉ざされた扉　開ける勇気もなく 囁く声が　導く方へ 選べぬ未来を　ただ見つめている 逃げ場のない夜に　光はまだ遠く 後悔が鎖となり　心を縛る Regret　何度叫んでも 時は戻らない 運命の檻に　囚われたまま 愛も夢も　届かぬまま消える 彼女の瞳に　映る絶望 沈む月明かり　罪を照らして 交わした約束　砕けた瞬間 残されたのは　許されぬ過去 「まだ終わらない」と　声が響いて 消せない影を抱きしめる Regret　たとえ抗っても 結末は変わらない 冷たい運命に　背を向けても 足跡は　闇に溶けていく もしもあの日　選び直せたなら 違う未来が　あったのだろうか けれど心は　知っている 逃れられない真実を Regret　胸を裂くように 後悔が叫ぶ 運命の檻に　囚われたまま 永遠に　愛を探し続ける Regret…

In de schaduwen, een trillende hartslag Zonder de moed om de gesloten deur te openen Naar waar de fluisterende stem me leidt Staar ik slechts naar een toekomst die ik niet kan kiezen In een nacht zonder uitweg is het licht nog ver Spijt wordt een keten die mijn hart vastbindt Regret, hoe hard ik ook schreeuw De tijd keert nooit meer terug Nog steeds gevangen in de kooi van het lot Verdwijnen liefde en dromen, zonder me ooit te bereiken In haar ogen weerspiegelt de wanhoop Het zinkende maanlicht verlicht de zonde Het moment dat onze belofte verbrijzelde Blijft er enkel een onvergeeflijk verleden over "Het is nog niet voorbij", weerklinkt een stem En ik omhels de onuitwisbare schaduw Regret, zelfs al verzet ik me ertegen Het einde zal niet veranderen Zelfs als ik dit koude lot de rug toekeer Lossen mijn voetsporen op in de duisternis Had ik die dag maar opnieuw kunnen kiezen Zou er dan een andere toekomst zijn geweest Maar mijn hart kent het al De onontkoombare waarheid Regret, alsof het mijn hart verscheurt Schreeuwt de wroeging het uit Nog steeds gevangen in de kooi van het lot Blijf ik voor eeuwig zoeken naar liefde Regret…