雪明かり 鳥居の朱が 息をひそめIn het sneeuwlicht houdt het vermiljoen van de torii zijn adem in
凍る夜に 祈りだけが音を持つIn de ijskoude nacht draagt enkel het gebed geluid
掌に残る 小さな傷を隠してIk verberg de kleine wond in mijn handpalm
私は社（やしろ）へ ひとり歩いたEn liep helemaal alleen naar het heiligdom
鈴が揺れた 境がひらくDe bel rinkelde, de grens opende zich
見えない扉の向こう 気配が降りるVoorbij een onzichtbare deur daalt een aanwezigheid neer
白銀の降神 守護のひかりNeerdalende zilveren godheid, licht van de beschermer
私の影に 結界を張るJe weeft een barrière over mijn schaduw
怖くないよと 名を呼ぶ声がEen stem roept mijn naam en stelt gerust: "Wees niet bang"
雪の粒になって 肩に舞うEn verandert in sneeuwvlokken die op mijn schouders dansen
石段の上 古い紋章が 淡く灯りBovenaan de stenen treden gloeit een oud symbool zwakjes
冷えた空に 星の鍵が 瞬くIn de kille lucht fonkelt een sleutel van sterren
願いを抱くほど 弱さが増えるのにHoe meer ik een wens koester, hoe groter mijn zwakte wordt
なぜか今夜は 胸が静かToch is mijn hart vannacht wonderlijk kalm
祝詞（のりと）みたいに 息を整えAls bij een heilig gebed breng ik mijn adem tot rust
ふるえる心を やさしく結ぶEn knoop mijn bevende hart zachtjes weer samen
白銀の降神 聖なる羽がNeerdalende zilveren godheid, jouw heilige vleugels
涙の跡を ほどいてゆくOntrafelen de sporen van mijn tranen
赦されたいと 言えぬ私へTegen mij, die niet durft te zeggen: "Ik wil vergeven worden"
「そのままでいい」と 雪が降るValt de sneeuw met de fluistering: "Je bent goed zoals je bent"
見えない魔（ま）が 近づく夜でもZelfs in nachten waarin onzichtbare demonen naderen
あなたは迷わず 盾になったWerd jij zonder te aarzelen mijn schild
守るためじゃなく 生きるためにNiet om te beschermen, maar om me te laten leven
光はいつも ここにあるHet licht is altijd hier
白銀の降神 守護のひかりNeerdalende zilveren godheid, licht van de beschermer
孤独の闇に 道を描くJe tekent een pad in de duisternis van mijn eenzaamheid
急がなくていい 迷ってもいいJe hoeft je niet te haasten, het is niet erg om de weg kwijt te raken
帰る場所なら 消えはしないWant de plek waar je thuishoort, zal nooit verdwijnen
白銀の降神 神域の息でNeerdalende zilveren godheid, met de adem van het heiligdom
私の明日を あたためるVerwarm je mijn dag van morgen
