Srebrne Zstąpienie Bóstwa

雪明かり　鳥居の朱が　息をひそめ 凍る夜に　祈りだけが音を持つ 掌に残る　小さな傷を隠して 私は社（やしろ）へ　ひとり歩いた 鈴が揺れた　境がひらく 見えない扉の向こう　気配が降りる 白銀の降神　守護のひかり 私の影に　結界を張る 怖くないよと　名を呼ぶ声が 雪の粒になって　肩に舞う 石段の上　古い紋章が　淡く灯り 冷えた空に　星の鍵が　瞬く 願いを抱くほど　弱さが増えるのに なぜか今夜は　胸が静か 祝詞（のりと）みたいに　息を整え ふるえる心を　やさしく結ぶ 白銀の降神　聖なる羽が 涙の跡を　ほどいてゆく 赦されたいと　言えぬ私へ 「そのままでいい」と　雪が降る 見えない魔（ま）が　近づく夜でも あなたは迷わず　盾になった 守るためじゃなく　生きるために 光はいつも　ここにある 白銀の降神　守護のひかり 孤独の闇に　道を描く 急がなくていい　迷ってもいい 帰る場所なら　消えはしない 白銀の降神　神域の息で 私の明日を　あたためる

Światło śniegu; szkarłat torii wstrzymuje oddech W mroźną noc tylko modlitwa niesie dźwięk Ukrywając drobną ranę pozostałą na dłoni Szłam samotnie ku świątyni Zakołysał się dzwon, otwiera się granica Zza niewidzialnych drzwi zstępuje czyjaś obecność Srebrzyste zstępujące bóstwo, światło opiekuna Rozpościera świętą barierę na moim cieniu Głos wołający moje imię i mówiący "Nie musisz się bać" Zmienia się w płatki śniegu, tańczące na moich ramionach Na kamiennych schodach blado jarzy się starożytny herb W zziębniętym niebie migocze gwiezdny klucz Im więcej żywię pragnień, tym bardziej rośnie moja słabość Lecz jakoś tej nocy moje serce jest spokojne Jak przy inkantacji, uspokajam oddech Delikatnie na nowo wiążąc to drżące serce Srebrzyste zstępujące bóstwo, jego święte skrzydła Rozplątują i zacierają ślady moich łez Dla mnie, która nie potrafi powiedzieć: "Chcę zostać wybaczona" Śnieg szepcze: "Możesz pozostać taka, jaka jesteś" Nawet w noce, gdy zbliżają się niewidzialne demony Ty bez wahania stałeś się moją tarczą Nie tylko po to, by chronić, ale by pozwolić mi żyć Światło jest zawsze właśnie tutaj Srebrzyste zstępujące bóstwo, światło opiekuna Rysuje ścieżkę w mroku mojej samotności Nie musisz się spieszyć; to nic złego, jeśli się zgubisz Bo miejsce, do którego wrócisz, nigdy nie zniknie Srebrzyste zstępujące bóstwo, świętym tchnieniem Ogrzewa moje jutro