Gümüş Tanrının İnişi

雪明かり　鳥居の朱が　息をひそめ 凍る夜に　祈りだけが音を持つ 掌に残る　小さな傷を隠して 私は社（やしろ）へ　ひとり歩いた 鈴が揺れた　境がひらく 見えない扉の向こう　気配が降りる 白銀の降神　守護のひかり 私の影に　結界を張る 怖くないよと　名を呼ぶ声が 雪の粒になって　肩に舞う 石段の上　古い紋章が　淡く灯り 冷えた空に　星の鍵が　瞬く 願いを抱くほど　弱さが増えるのに なぜか今夜は　胸が静か 祝詞（のりと）みたいに　息を整え ふるえる心を　やさしく結ぶ 白銀の降神　聖なる羽が 涙の跡を　ほどいてゆく 赦されたいと　言えぬ私へ 「そのままでいい」と　雪が降る 見えない魔（ま）が　近づく夜でも あなたは迷わず　盾になった 守るためじゃなく　生きるために 光はいつも　ここにある 白銀の降神　守護のひかり 孤独の闇に　道を描く 急がなくていい　迷ってもいい 帰る場所なら　消えはしない 白銀の降神　神域の息で 私の明日を　あたためる

Kar ışığında, torii'nin kızıllığı nefesini tutar, Dondurucu gecede, yalnızca dualar yankılanır. Avcumda kalan küçük yarayı saklayıp, Tek başıma tapınağa doğru yürüdüm. Çan çaldı, sınırlar aralandı, Görünmez bir kapının ardından bir varlık yeryüzüne iniyor. Yeryüzüne inen gümüş tanrı, koruyucu bir ışık, Gölgemin üzerine kutsal bir çember çiziyor. "Korkma" diyerek adımı çağıran bir ses, Kar tanelerine dönüşüp omuzlarımda dans ediyor. Taş basamakların üzerinde eski bir arma hafifçe parlar, Soğuk gökyüzünde yıldızdan bir anahtar göz kırpar. Bir dileği içimde tuttukça zayıflığım daha da artsa da, Nedense bu gece kalbim çok sakin. Kutsal bir dua okur gibi nefesimi düzene sokup, Titreyen kalbimi şefkatle sarıyorum. Yeryüzüne inen gümüş tanrı, kutsal kanatlarıyla Gözyaşı izlerimi usulca siliyor. "Bağışlanmak istiyorum" diyemeyen bana, Kar, "Olduğun gibi iyisin" diyerek yağıyor. Görünmez iblislerin yaklaştığı gecelerde bile, Sen hiç tereddüt etmeden kalkanım oldun. Yalnızca beni korumak için değil, yaşamam için, Işık her zaman tam burada. Yeryüzüne inen gümüş tanrı, koruyucu bir ışık, Yalnızlığımın karanlığında bir yol çiziyor. Acele etmene gerek yok, yolunu kaybetsen de olur, Ait olduğun o yer asla yok olmaz. Yeryüzüne inen gümüş tanrı, kutsal nefesiyle Benim yarınlarımı ısıtıyor.