Het pad waar de goden wonen
The path where God resides
Single2026
Alleen wandelend over de weg naar het heiligdom na de regen, geleid door de schaduw van de torii en het geluid van de bel, herwint men een bijna verloren wens.
"De weg waar de goden verblijven" is een ballad in Japanse stijl waarin een stille, maar sterke vastberadenheid in de stilte ontwaakt. De traditionele klanken van de koto en shakuhachi versmelten met de piano en strijkers, en zwellen groots aan in het refrein. Het is een verhaal van zuivering en wedergeboorte, het overwinnen van de duisternis tot het besef dat "het licht in het hart zit", gedragen door een melodie die even teder als waardig is.
MUSIC VIDEO
Songtekst (Japans)
雨上がりの参道を 一人歩く
濡れた石畳に 空が映る
鳥居の影が 心を鎮め
耳もとで 鈴の音がほどけてく
手を合わせるふりじゃなくて
今の息を 確かめる
怖さはまだ消えないけど
この道が 私を呼ぶ
神の宿る道を進む
暗闇の中で 光を探す
涙の跡も 祈りに変えて
朝へと繋ぐ 今ここから
街のざわめきに 紛れた日々
優しさだけが こぼれ落ちた
水の冷たさが 掌を覚まし
忘れた願いが そっと戻る
揺れるのは心じゃなくて
迷いを手放す前触れ
信じることを怖がらず
ひと足ずつ進む
神の宿る道は続く
傷ついたままでも いいと歌う
答えはいつも ここにあった
朝へと開く 今ここから
跪くほど強くなくて
叫ぶほど上手くもない
それでも守りたいと願う
その命の温もりを
神の宿る道を選ぶ
静けさの中で 守ると誓う
光は外じゃなく 胸に
朝へと繋ぐ 今ここから
Vertaling
Ik wandel alleen over de weg naar het heiligdom na de regen
De hemel weerspiegelt in de natte kasseien
De schaduw van de torii brengt mijn hart tot rust
Aan mijn oor lost het geluid van de bel zachtjes op
Ik doe niet alsof ik mijn handen vouw
Maar voel bewust de adem die ik nu neem
De angst is nog steeds niet verdwenen
Maar deze weg roept mij
Ik bewandel de weg waar de goden verblijven
Op zoek naar licht in de duisternis
Ik verander de sporen van mijn tranen in een gebed
En verbind mij met de dageraad, vanaf hier en nu
Dagen die opgingen in het rumoer van de stad
Waar alleen vriendelijkheid uit mijn handen viel
De kou van het water wekt mijn handpalmen
En een vergeten wens keert zachtjes terug
Het is niet mijn hart dat trilt
Maar een teken om mijn twijfel los te laten
Zonder angst om te geloven
Zet ik stap voor stap vooruit
De weg waar de goden verblijven gaat verder
En zingt dat het goed is, zelfs met je wonden
Het antwoord was altijd al hier
Het opent zich naar de dageraad, vanaf hier en nu
Ik ben niet sterk genoeg om neer te knielen
En ik ben er niet goed in om het uit te schreeuwen
Toch wens ik te beschermen
De warmte van dit leven
Ik kies de weg waar de goden verblijven
In de stilte zweer ik te beschermen
Het licht bevindt zich niet buiten, maar in mijn hart
En verbindt mij met de dageraad, vanaf hier en nu