Droga, Gdzie Mieszka Bóg

雨上がりの参道を　一人歩く 濡れた石畳に　空が映る 鳥居の影が　心を鎮め 耳もとで　鈴の音がほどけてく 手を合わせるふりじゃなくて 今の息を　確かめる 怖さはまだ消えないけど この道が　私を呼ぶ 神の宿る道を進む 暗闇の中で　光を探す 涙の跡も　祈りに変えて 朝へと繋ぐ　今ここから 街のざわめきに　紛れた日々 優しさだけが　こぼれ落ちた 水の冷たさが　掌を覚まし 忘れた願いが　そっと戻る 揺れるのは心じゃなくて 迷いを手放す前触れ 信じることを怖がらず ひと足ずつ進む 神の宿る道は続く 傷ついたままでも　いいと歌う 答えはいつも　ここにあった 朝へと開く　今ここから 跪くほど強くなくて 叫ぶほど上手くもない それでも守りたいと願う その命の温もりを 神の宿る道を選ぶ 静けさの中で　守ると誓う 光は外じゃなく　胸に 朝へと繋ぐ　今ここから

Idę sama po deszczu ścieżką do świątyni Na mokrym bruku odbija się niebo Cień bramy torii uspokaja moje serce Dźwięk dzwonka cicho rozpływa się przy uchu To nie tylko udawanie, że składam dłonie do modlitwy Sprawdzam mój oddech w tej właśnie chwili Strach jeszcze nie przeminął Lecz ta ścieżka mnie wzywa Kroczę ścieżką, na której mieszkają bogowie Szukając światła w ciemnościach Zmieniając w modlitwę nawet ślady łez Łącząc się ze świtem, stąd i teraz Dni zagubione w miejskim zgiełku Gdzie wymknęła się tylko dobroć Chłód wody wybudza moje dłonie A zapomniane życzenie cicho powraca To nie moje serce drży To zapowiedź porzucenia wahań Nie bojąc się już wierzyć Krok po kroku idę naprzód Ścieżka, na której mieszkają bogowie, biegnie dalej Śpiewając, że to nic złego być wciąż zranioną Odpowiedź od zawsze tu była Otwierając się na świt, stąd i teraz Nie jestem tak silna, by paść na kolana Nie umiem też głośno krzyczeć A jednak wciąż pragnę chronić Ciepło tego życia Wybieram ścieżkę, na której mieszkają bogowie Przysięgając w ciszy, że będę chronić Światło nie jest na zewnątrz, lecz w moim sercu Łącząc się ze świtem, stąd i teraz