เส้นทางที่เทพสถิต

雨上がりの参道を　一人歩くเดินเดียวดายบนทางทอดสู่ศาลเจ้าหลังฝนซา

濡れた石畳に　空が映るแผ่นฟ้าสะท้อนบนพื้นหินเปียกชื้น

鳥居の影が　心を鎮めเงาของเสาโทริอิช่วยปลอบประโลมใจให้สงบ

耳もとで　鈴の音がほどけてくเสียงกระดิ่งคลายกังวานแผ่วเบาข้างหู

手を合わせるふりじゃなくてไม่ใช่แค่แสร้งทำเป็นพนมมืออธิษฐาน

今の息を　確かめるฉันสัมผัสถึงลมหายใจในห้วงยามนี้

怖さはまだ消えないけどแม้ความหวาดกลัวจะยังไม่เลือนหาย

この道が　私を呼ぶแต่เส้นทางสายนี้กำลังเพรียกหาฉัน

神の宿る道を進むก้าวเดินไปบนเส้นทางที่ทวยเทพสถิตอยู่

暗闇の中で　光を探すตามหาแสงสว่างท่ามกลางความมืดมิด

涙の跡も　祈りに変えてเปลี่ยนรอยคราบน้ำตาให้กลายเป็นคำภาวนา

朝へと繋ぐ　今ここからเชื่อมโยงสู่รุ่งอรุณ จากที่นี่และเดี๋ยวนี้

街のざわめきに　紛れた日々วันคืนที่จมหายไปในความวุ่นวายของเมือง

優しさだけが　こぼれ落ちたมีเพียงความอ่อนโยนที่ร่วงหล่นหายไป

水の冷たさが　掌を覚ましความเย็นของน้ำปลุกฝ่ามือให้ตื่นรู้

忘れた願いが　そっと戻るความปรารถนาที่ลืมเลือนค่อยๆ หวนกลับคืนมา

揺れるのは心じゃなくてสิ่งที่สั่นไหวไม่ใช่จิตใจ

迷いを手放す前触れแต่เป็นลางบอกเหตุแห่งการละทิ้งความลังเล

信じることを怖がらずจงอย่ากลัวที่จะเชื่อมั่น

ひと足ずつ進むก้าวเดินต่อไปทีละก้าว

神の宿る道は続くเส้นทางที่ทวยเทพสถิตยังคงทอดยาว

傷ついたままでも　いいと歌うขับขานบทเพลงว่าแม้จะบอบช้ำก็ไม่เป็นไร

答えはいつも　ここにあったคำตอบนั้นอยู่ที่นี่เสมอมา

朝へと開く　今ここからเบิกทางสู่รุ่งอรุณ จากที่นี่และเดี๋ยวนี้

跪くほど強くなくてฉันไม่ได้เข้มแข็งพอที่จะคุกเข่าอ้อนวอน

叫ぶほど上手くもないและไม่ได้เก่งกาจพอที่จะตะโกนกู่ร้อง

それでも守りたいと願うถึงกระนั้นก็ยังปรารถนาที่จะปกป้อง

その命の温もりをไออุ่นของชีวิตนั้นเอาไว้

神の宿る道を選ぶฉันเลือกเส้นทางที่ทวยเทพสถิตอยู่

静けさの中で　守ると誓うขอสาบานท่ามกลางความเงียบสงบว่าจะคอยปกป้อง

光は外じゃなく　胸にแสงสว่างไม่ได้อยู่ภายนอก หากแต่อยู่ในใจ

朝へと繋ぐ　今ここからเชื่อมโยงสู่รุ่งอรุณ จากที่นี่และเดี๋ยวนี้