ทำนองแห่งการลักหาย

鈴の音 ほどけて消える 名前を呼ぶほど 遠くなる 霧の社 影が揺れて 足音だけが 連れていく 祈るほどに 近づく闇 ひかりは細く 震えてる 聞こえる 触れられない旋律 掌に 乗らない温度 戻り道は 目を伏せたまま 思い出だけ 透けていく 神隠しの調べ 胸の奥をほどく 消えない願いだけが 夜を渡る灯 神隠しの調べ あなたの名をなぞる 帰れないならせめて 祈りを連れて 水面にも　逆さの空 笑い声だけ 置いてある 結び目ほどく 指先が まだ現の熱を持つ 答えは たぶん静けさの中 瞬きの隙間の扉 手を合わせる その一秒で 世界が少し 反転する 祝詞は 影に吸われ 涙は 音にならない それでも私は ここで歌う あなたを戻すため 神隠しの調べ 闇の奥へ届け ほどけた運命の糸を 結び直せ 神隠しの調べ 最後に残る灯 消える瞬間まで 祈り続ける

เสียงกระดิ่งแผ่วพลิ้วแล้วจางหาย ยิ่งเพรียกหาชื่อเธอ ยิ่งห่างไกล เงามืดไหวสั่นในศาลเจ้ากลางม่านหมอก มีเพียงเสียงฝีเท้าที่นำทางไป ยิ่งภาวนา ความมืดมิดยิ่งคืบคลาน แสงสว่างริบหรี่สั่นไหว ได้ยินท่วงทำนองที่ไม่อาจสัมผัส ความอบอุ่นที่ไม่อาจรองรับด้วยฝ่ามือ หนทางหวนกลับนั้นทอดสายตาลงต่ำ มีเพียงความทรงจำที่ค่อยๆ โปร่งแสงไป ท่วงทำนองแห่งเทพซ่อนเร้น คลายปมลึกซึ้งภายในใจ มีเพียงคำอธิษฐานที่ไม่เคยมอดดับ เป็นดั่งแสงประทีปข้ามผ่านรัตติกาล ท่วงทำนองแห่งเทพซ่อนเร้น ลากเส้นรอยตามชื่อของเธอ หากไม่อาจหวนคืน อย่างน้อยที่สุด จงนำพาคำอธิษฐานนี้ไป บนผิวน้ำสะท้อนภาพผืนฟ้ากลับหัว ถูกทิ้งไว้เพียงเสียงหัวเราะ ปลายนิ้วที่คอยแก้ปมเชือก ยังคงซุกซ่อนไออุ่นของโลกความจริง คำตอบนั้นอาจซ่อนอยู่ในความเงียบงัน คือบานประตูในช่องว่างของการกะพริบตา เพียงเสี้ยววินาทีที่ประนมมือเข้าหากัน โลกก็พลิกกลับด้านไปเล็กน้อย คำสวดศักดิ์สิทธิ์ถูกเงามืดกลืนกิน หยาดน้ำตาร่วงหล่นไร้สุ้มเสียง ถึงกระนั้นฉันก็ยังคงขับขาน ณ ที่แห่งนี้ เพื่อนำพาเธอกลับมา ท่วงทำนองแห่งเทพซ่อนเร้น จงส่งไปให้ถึงส่วนลึกของความมืดมิด เส้นด้ายแห่งโชคชะตาที่หลุดลุ่ย จงผูกมันขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ท่วงทำนองแห่งเทพซ่อนเร้น แสงประทีปดวงสุดท้ายที่หลงเหลือ จนกว่าจะถึงวินาทีที่ดับสูญ ฉันจะเฝ้าภาวนาต่อไป