ริ้วสายลมแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์

鳥居の影が　夕凪に溶けてเงาของเสาโทริอิละลายในความสงบยามเย็น

砂に走る　風紋が揺れるริ้วสายลมที่พัดผ่านทอดยาวพลิ้วไหวบนผืนทราย

胸にしまった　願いの欠片เศษเสี้ยวแห่งคำอธิษฐานที่เก็บซ่อนไว้ในใจ

鈴の一音が　先に祈るเสียงกระดิ่งเพียงหนึ่งเสียงสวดภาวนานำล่วงหน้าไป

踏み入れたのは　ただの森じゃないที่ที่ฉันก้าวเข้ามาไม่ใช่เพียงป่าธรรมดา

呼吸の奥へ　続く道แต่เป็นหนทางที่ทอดยาวลึกสู่ลมหายใจ

名前のない痛みさえแม้แต่ความเจ็บปวดที่ไร้ชื่อเรียกขาน

ここなら　ほどけるณ ที่แห่งนี้ ก็คงจะคลี่คลายลงได้

神域の風紋　ひとつ　ひとつริ้วสายลมแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ทีละริ้ว ทีละริ้ว

わたしの迷いを　描き替えてช่วยวาดความลังเลของฉันขึ้นใหม่

消えそうな声を　もう一度呼ぶร้องเรียกเสียงที่ราวจะเลือนหายไปอีกสักครั้ง

祈りは遠くへ　逃げないคำอธิษฐานจะไม่หนีเตลิดไปแสนไกล

濡れた石畳　月影の糸ทางเดินหินเปียกชื้น เส้นด้ายแห่งเงาจันทร์

足音だけが　罪を数えるมีเพียงเสียงฝีเท้าที่คอยนับความผิดบาป

強さの仮面　置き去りにしてทิ้งหน้ากากแห่งความเข้มแข็งเอาไว้เบื้องหลัง

素顔のまま　立ち向かうเผชิญหน้าทั้งใบหน้าที่แท้จริง

折れた羽根でも　風は運ぶแม้นปีกจะหัก สายลมก็ยังคงพัดพาไป

答えの形は　まだ知らなくていいยังไม่ต้องล่วงรู้ถึงรูปร่างของคำตอบก็ได้

ただ守りたいものをเพียงแค่จุดประกายสิ่งที่อยากปกป้อง

胸に灯せให้สว่างไสวอยู่ในหัวใจ

神域の風紋　ひとつ　ひとつริ้วสายลมแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ทีละริ้ว ทีละริ้ว

涙の跡さえ　道に変えてเปลี่ยนแม้กระทั่งคราบน้ำตาให้กลายเป็นเส้นทาง

怖いままでも　進めるのならหากยังคงก้าวเดินต่อไปได้ทั้งที่หวาดกลัว

夜明けは必ず　返事をするรุ่งอรุณจะต้องตอบกลับมาอย่างแน่นอน

…返事をする...ตอบกลับมาอย่างแน่นอน

胸の奥で　鐘が鳴ったเสียงระฆังดังกังวานอยู่ลึกสุดหัวใจ

逃げる自分も　抱きしめたโอบกอดตัวตนที่เอาแต่คิดจะวิ่งหนี

境界線の向こう側でณ อีกฟากฝั่งของเส้นแบ่งเขตแดน

わたしは　わたしを赦すฉันนั้นได้ให้อภัยตัวเอง

神域の風紋　ひとつ　ひとつริ้วสายลมแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ทีละริ้ว ทีละริ้ว

この手の誓いを　風に刻むสลักคำสาบานในมือนี้ฝากไว้กับสายลม

たとえ暗闇が　牙をむいてもต่อให้ความมืดมิดจะแยกเขี้ยวเข้าใส่

祈りは剣にも　盾にもなるคำอธิษฐานก็จะเป็นทั้งดาบและโล่

神域の風紋　ひとつ　ひとつริ้วสายลมแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ทีละริ้ว ทีละริ้ว

未来の扉を　叩き起こせจงทุบประตูแห่งอนาคตให้ตื่นขึ้นมาเถิด