Ay Işığında Açan

夜の水面に 月がほどけて 静かに揺れる 花の影 声にならない 願いをひとつ この胸の奥で 抱いていた 千切れた記憶を 指でなぞれば 淡い雫が 頬を伝う それでもあなたが 遺した灯は 闇の彼方で 消えはしない 月影に咲く この想いよ 傷跡さえも 明日を照らせ 散りゆくたびに 強くなれると 今は信じて 歩き出す 紅をほどいた 朝焼け雲が 遠い孤独を 染めてゆく 失くしたものと 守りたいもの 両手に抱えて 立ち尽くす 微かな光が 道を描けば 迷いの糸も ほどけてゆく 震える指先 未来を選ぶ こぼれた涙は 罪じゃない もしも世界が 色をなくしても あなたの言葉が 花を結ぶ 燃える夕空を 越えてゆける この命は まだ歌える 月影に咲く この祈りよ 悲しみさえも 光に変えて 散りゆく夢に 名を与えれば 暁へ わたしはゆく 静かな余韻を 残しながら 夜明けの空へ 消えてゆく

Gecenin sularında ay çözülüyor Sessizce sallanıyor bir çiçeğin gölgesi Sözcüklere dökülemeyen tek bir dileği Bu kalbin derinliklerinde saklıyordum Parçalanmış anıların üzerinde parmaklarımı gezdirince Solgun bir damla süzülüyor yanağımdan Yine de bana bıraktığın o ışık Karanlığın ötesinde asla sönmeyecek Ay ışığında açan bu özlemim Yara izlerim bile yarınları aydınlatsın Her savrulup düşüşümde daha da güçleneceğime Şimdi inanarak, yürümeye başlıyorum Kızıllığını çözen şafak bulutları Uzaklardaki yalnızlığı boyuyor Kaybettiklerim ve korumak istediklerim İkisini de kollarımda taşıyarak öylece duruyorum Cılız bir ışık bir yol çizdiğinde Tereddüt ipleri de çözülüp gidiyor Titreyen parmak uçlarım geleceği seçiyor Dökülen gözyaşları bir günah değil Eğer dünya renklerini kaybetse bile Senin sözlerin çiçek açtıracak Alev alev yanan akşam göğünü aşabilirim Bu can hâlâ şarkı söyleyebilir Ay ışığında açan bu duam Hüznü bile parlayan bir ışığa çevirsin Solup giden hayallere bir isim verirsem Şafağa doğru yol alırım Geride sessiz bir yankı bırakarak Şafak söken gökyüzüne karışıp kayboluyorum