Taş Kabuk ve Ayın Düştüğü Yerde

南の島の　北の谷で 風さやぐ　白い砂浜 真昼の光が揺れながら 石の貝は　そっと息をしている 指先で触れたその瞬間 遠い記憶が波に溶けて 胸の奥に　静かに灯る 懐かしい祈りのひとひら 石の貝と　月の降る場に ひとつだけ残した願いがある 滲む星の瞬きの中 そっと心がほどけていく あなたと見た　あの夜のように 優しさだけが　風に舞う 夕陽が海を染めるころ きらきら揺れる波の唄 遠くから聞こえる小鳥の声 丘の上でそっと寄り添った 時を忘れるほどの静けさと 寄せては返すあたたかな気配 目を閉じれば　ただそれだけで 世界がやわらかく満ちていく 石の貝と　月の降る場に 手を合わせ　そっと祈るように 人の平和と　幸多かれと 夜空の光へ　願い託す 潮の香り　優しい波音 心が無に　解けていく 神々が舞い降りるという 古からの伝わりが ひらり　砂に落ちた涙さえ 祝福に変えていく 石の貝と　月の降る場に ふたりだけの影が寄り添う 静かな風が　包み込んで 明日を照らす　やわらかな灯り 南の島の　北の谷から 永遠へ続く　光の道 さざなみ響く波の音 夜明け前の淡い青 石の貝をそっと胸に 新しい旅が　今はじまる

Güney adasının kuzey vadisinde Rüzgarın hışırdadığı beyaz kumsalda Öğle ışığı dalgalanırken Taş kabuk usulca nefes alıyor Parmak uçlarımla dokunduğum o an Uzak bir anı dalgalarda eriyor Göğsümün derinliklerinde sessizce alevleniyor Hasret kokan bir duanın yaprağı Taş kabuğun ve ayın düştüğü yerde Geride bıraktığım tek bir dilek var Bulanık yıldızların pırıltısı içinde Kalbim yavaşça çözülüyor Seninle gördüğüm o geceki gibi Sadece şefkat dans ediyor rüzgarda Batan güneş denizi boyarken Salınan dalgaların parıldayan şarkısı Uzaklardan duyulan küçük kuşların sesi Tepenin üzerinde usulca sokulduk birbirimize Zamanı unutturacak kadar bir sessizlik ve Gidip gelen sıcacık bir his Gözlerimi kapattığımda, sadece bununla bile Dünya yumuşakça dolup taşıyor Taş kabuğun ve ayın düştüğü yerde Ellerimi kavuşturup usulca dua eder gibi İnsanların huzuru ve bolca mutluluğu için Gece göğünün ışığına dileğimi emanet ediyorum Deniz kokusu, nazik dalga sesleri Kalbim hiçliğe doğru çözülüyor Tanrıların yeryüzüne indiği söylenen Eski zamanlardan gelen efsaneler Kumların üzerine hafifçe düşen gözyaşlarını bile Kutsamaya dönüştürüyor Taş kabuğun ve ayın düştüğü yerde Sadece ikimizin gölgeleri birbirine sokuluyor Sessiz rüzgar sarmalayıp Yarını aydınlatıyor, yumuşak bir ışıkla Güney adasının kuzey vadisinden Sonsuzluğa uzanan ışık yolu Hafifçe vuran dalgaların sesi Şafak öncesinin soluk maviliği Taş kabuğu usulca göğsüme bastırıp Yeni bir yolculuk başlıyor şimdi