Ayak İzlerinin Varış Yeri

霧に濡れた路面、白い息がほどける 水たまりに逆さの月が揺れる 近づいては消える足音 ほどけた靴紐のまま　同じ角を曲がる 景色は名前だけ変えて現れる 針のない時計が　夜を測り 折り目だらけの地図がポケットで軋む 息を潜めて　一拍を捨てる 影が二つに増えた気がした 止んだ拍のすぐあとで 見えないドアが　かすかに鳴る 足跡の行き先　今　示して 円を描いても　中心は変わる 迷いが濃くなるほど　輪郭ははっきり 最後の一歩で　僕は辿りつく 落ちるビートを　肩で受け止め 消えた旋律の隙間に風が入る 「戻れ」と「進め」が交互に点滅し ポケットの鍵が　やっと音を立てた 立ち止まる一秒で　世界は折りたたまれ 次の一秒で　線になってほどける 閉じた瞼の裏の　細い光へ 深く吸い込み　踏み出していく 足跡の行き先　静かに照らせ ループの夜を抜ける合図を 諦めかけた瞬間　扉は外へ開く 「ここだ」と内側から声がする もしも何も変わらないのなら 僕が変わって　風向きを変える 隠していた震えまで抱きしめと 足跡の行き先は　ここに結ぶ 円ではなく　ほどけた線で 迷いの分だけ　強く踏みしめ 最後の一歩で　僕は場所になる 足跡の行き先は　ここに結ぶ ループの夜を抜けた線で 迷いの分だけ　強く踏みしめ 最後の一歩で　僕は場所になる 朝が舗道をうすく染める 振り向けば　輪はもうない 新しい靴音が 遠くの僕に追いついていく

Sise bulanmış ıslak kaldırım, beyaz nefesim çözülüyor Su birikintisinde baş aşağı sallanıyor ay Yaklaşıp sonra kaybolan ayak sesleri Çözülmüş ayakkabı bağcıklarımla aynı köşeyi dönüyorum Manzara sadece adını değiştirerek beliriyor Akrebi yelkovanı olmayan bir saat ölçüyor geceyi Kırış kırış olmuş bir harita gıcırdıyor cebimde Nefesimi tutup bir vuruşu es geçiyorum Gölgemin ikiye bölündüğünü hissettim bir an Sustuğu o vuruşun hemen ardından Görünmez bir kapı hafifçe çalıyor Ayak izlerimin gittiği yeri göster bana şimdi Bir daire çizsem de merkezi hep değişiyor Şüphem koyulaştıkça daha da netleşiyor hatları O son adımla varıyorum sonunda Düşen ritmi omuzlarımda karşılıyorum Kaybolan melodinin boşluklarından rüzgar sızıyor "Geri dön" ve "İlerle" sırayla yanıp sönüyor Cebimdeki anahtar en sonunda bir ses çıkarıyor Duraksadığım o bir saniyede dünya kendi içine katlanıyor Bir sonraki saniyede düz bir çizgi olup çözülüyor Kapalı göz kapaklarımın ardındaki o ince ışığa doğru Derin bir nefes alıp atıyorum adımımı Ayak izlerimin gittiği yeri sessizce aydınlat Bu döngüsel geceden çıkışın işaretini ver Tam pes edecekken dışarıya açılıyor kapı "İşte burası" diyen bir ses geliyor içeriden Eğer hiçbir şey değişmeyecekse Ben değişir, rüzgarın yönünü çeviririm Sakladığım o titremeyi bile bağrıma basarak Ayak izlerimin gittiği yer burada son buluyor Bir çemberle değil, çözülmüş bir çizgiyle Şüphelerim kadar güçlü basarak yere O son adımla, ben bir yer oluyorum Ayak izlerimin gittiği yer burada son buluyor Döngüsel geceden kurtulmuş bir çizgiyle Şüphelerim kadar güçlü basarak yere O son adımla, ben bir yer oluyorum Sabah soluk bir renge boyuyor kaldırımı Dönüp baktığımda o çember artık yok Yeni ayak sesleri Uzaklardaki bana yetişiyor