Waar de stenen schelp en de maan neervallen

南の島の　北の谷で 風さやぐ　白い砂浜 真昼の光が揺れながら 石の貝は　そっと息をしている 指先で触れたその瞬間 遠い記憶が波に溶けて 胸の奥に　静かに灯る 懐かしい祈りのひとひら 石の貝と　月の降る場に ひとつだけ残した願いがある 滲む星の瞬きの中 そっと心がほどけていく あなたと見た　あの夜のように 優しさだけが　風に舞う 夕陽が海を染めるころ きらきら揺れる波の唄 遠くから聞こえる小鳥の声 丘の上でそっと寄り添った 時を忘れるほどの静けさと 寄せては返すあたたかな気配 目を閉じれば　ただそれだけで 世界がやわらかく満ちていく 石の貝と　月の降る場に 手を合わせ　そっと祈るように 人の平和と　幸多かれと 夜空の光へ　願い託す 潮の香り　優しい波音 心が無に　解けていく 神々が舞い降りるという 古からの伝わりが ひらり　砂に落ちた涙さえ 祝福に変えていく 石の貝と　月の降る場に ふたりだけの影が寄り添う 静かな風が　包み込んで 明日を照らす　やわらかな灯り 南の島の　北の谷から 永遠へ続く　光の道 さざなみ響く波の音 夜明け前の淡い青 石の貝をそっと胸に 新しい旅が　今はじまる

In de noordelijke vallei van een zuidelijk eiland Het witte zandstrand waar de wind zacht ritselt Terwijl het middaglicht zachtjes trilt Ademt de stenen schelp in stilte Het moment dat mijn vingertoppen haar raakten Smolt een verre herinnering in de golven Ontwaakt er diep in mijn borst een stille vlam Een enkel bloemblaadje van een dierbaar gebed Op de plek waar de stenen schelp en de maan neerdalen Is er nog één enkele wens die ik heb achtergelaten In de flikkering van wazige sterren Ontspant het hart zich langzaam Net als die nacht die ik samen met jou zag Danst louter tederheid op de wind Wanneer de avondzon de zee kleurt Het schitterende lied van de deinende golven De stemmen van kleine vogels uit de verte We leunden zachtjes tegen elkaar op de heuvel Een stilte die je de tijd doet vergeten Een warme aanwezigheid die aanrolt en wijkt Als ik mijn ogen sluit, is alleen dat al genoeg Om de wereld zacht te vervullen Op de plek waar de stenen schelp en de maan neerdalen Mijn handen gevouwen, als in een stil gebed Dat er vrede mag zijn, en veel geluk voor de mensen Vertrouw ik mijn wens toe aan het licht in de nachtelijke hemel De geur van het tij, het milde geluid van de golven Het hart lost op in het pure niets Dat de goden hier neerdalen Is een oeroude overlevering die Zelfs een traan, zachtjes gevallen op het zand Tot een zegen omvormt Op de plek waar de stenen schelp en de maan neerdalen Kruipen alleen onze twee schaduwen dicht bijeen Een stille wind omhelst ons Een zacht licht dat de dag van morgen verlicht Vanuit de noordelijke vallei van een zuidelijk eiland Een pad van licht dat reikt tot in de eeuwigheid Het weergalmende geluid van kabbelende golven Het zachte blauw van net voor de dageraad Met de stenen schelp zachtjes tegen de borst Begint er nu een nieuwe reis