Więź Lisiego Ognia

霧の小道を抜けた先 古い鳥居が月を抱く 鈴の音ひとつ夜に溶け 白いキツネが振り返る 何も言わないその瞳 凍った心をほどいてく 狐火 ゆらり ゆらり 闇に咲く淡い光 失くした声を救うように 君は静かにそばにいる 狐火 ほろり ほろり 夜が優しく変わってゆく 社殿の影に眠る風 遠い祈りが耳を撫でる 君の足跡たどるたび 昔の傷が薄れてく 明けの霞が立つころに 白い姿は霧に溶けた 狐火 ゆらり ゆらり 心に灯る守り火 出会えたことが幻でも ぬくもりだけは消えないよ 狐火 ほろり ほろり 私はそっと歩き出す

U kresu mglistej ścieżki, Stara brama torii otula księżyc. Dźwięk jednego dzwonka rozpływa się w nocy, Biały lis spogląda za siebie. Te oczy, które nie mówią ani słowa, Topią lód wokół mojego serca. Lisi ogień kołysze się z wolna, Blade światło rozkwita w mroku. Jakby chciał ocalić głos, który straciłam, Trwasz cicho u mojego boku. Lisi ogień drży jak łzy, Noc łagodnie zmienia swe oblicze. Wiatr uśpiony w cieniu chramu, Odległa modlitwa muska moje ucho. Gdy tylko podążam twoim śladem, Stare rany powoli blakną. Gdy o świcie unosi się poranna mgiełka, Twa biała postać rozpłynęła się we mgle. Lisi ogień kołysze się z wolna, Opiekuńczy płomień płonie w mym sercu. Nawet jeśli to spotkanie było tylko iluzją, To jedno ciepło nigdy nie zgaśnie. Lisi ogień drży jak łzy, A ja po cichu ruszam przed siebie.