Tilki Ateşinin Kaderi

霧の小道を抜けた先 古い鳥居が月を抱く 鈴の音ひとつ夜に溶け 白いキツネが振り返る 何も言わないその瞳 凍った心をほどいてく 狐火 ゆらり ゆらり 闇に咲く淡い光 失くした声を救うように 君は静かにそばにいる 狐火 ほろり ほろり 夜が優しく変わってゆく 社殿の影に眠る風 遠い祈りが耳を撫でる 君の足跡たどるたび 昔の傷が薄れてく 明けの霞が立つころに 白い姿は霧に溶けた 狐火 ゆらり ゆらり 心に灯る守り火 出会えたことが幻でも ぬくもりだけは消えないよ 狐火 ほろり ほろり 私はそっと歩き出す

Sisli patikanın ötesinde Eski torii kapısı ayı kucaklar Bir zil sesi geceye karışır Beyaz bir tilki dönüp bana bakar Hiçbir şey söylemeyen o gözler Donmuş kalbimi usulca çözer Tilki ateşi titrer, usul usul Karanlıkta açan solgun bir ışık Kaybettiğim sesi kurtarır gibi Sen sessizce yanımda duruyorsun Tilki ateşi süzülür, gözyaşı gibi Gece usulca şefkate bürünür Tapınağın gölgesinde uyuyan rüzgar Uzak bir dua kulağımı okşar Bıraktığın ayak izlerini her izlediğimde Eski yaralarım yavaşça silinip gider Şafağın ilk sisi yükselmeye başladığında Beyaz siluetin sise karışıp kayboldu Tilki ateşi titrer, usul usul Kalbimde yanan koruyucu bir alev Karşılaşmamız bir rüya olsa bile Sadece bu sıcaklık asla kaybolmayacak Tilki ateşi süzülür, gözyaşı gibi Ve ben usulca yürümeye başlıyorum