กระดิ่งผูกฤดูร้อน

梅雨明けの朝　川辺の道 久しぶりの　古いお社 藍染めの紐　結んだ鈴 あの日の約束　まだ残る ちりんとひとつ　空へ鳴らせば 青い涼風　目を覚ます 夏結びの鈴が鳴る 青い風を　連れてくる 打ち水　朝顔　蝉時雨 眠る小道を　駆け抜ける 離れた君へ　届くよう ほどけた季節を　結び直す 鈴の音から　開いてく 僕らの夏が　始まる 縁側でスイカを　分け合って ラムネの空を　飲み干した かき氷の　甘い雪 うちわの風に　浴衣が揺れる 提灯灯る　鳥居の先 懐かしい鈴が　応えた 人の波の　向こうから 懐かしい声が　名を呼んだ 振り向く君の　手の中で お揃いの鈴が　光ってた 夏結びの鈴が鳴る 二つの音色　重なって 祭囃子を　飛び越えて 大きな花火へ　昇ってく 離れた日々も　この夜に 優しい光へ　変わってく ほどけた季節を　結び直し 僕らの夏が　動き出す 夏結びの鈴が鳴る 今度の夏も　またここで 線香花火　ひとつ揺れ 二つの鈴が　風に笑う

เช้าหลังฝนหยุด ทางริมแม่น้ำ ศาลเจ้าเก่าที่ไม่ได้มานาน เชือกย้อมคราม กระดิ่งผูกไว้ คำสัญญาวันนั้นยังคงอยู่ เสียงกระดิ่งหนึ่งดังขึ้นสู่ท้องฟ้า สายลมสีฟ้าเย็นตา กระดิ่งผูกฤดูร้อนดังขึ้น พาเอาสายลมสีฟ้ามาด้วย น้ำพรม ดอกบานเช้า ฝนจักจั่น วิ่งผ่านทางเดินที่ยังหลับใหล เหมือนจะส่งถึงเธอที่ห่างไกล ผูกฤดูกาลที่หลุดลุ่ยใหม่ จากเสียงกระดิ่ง ทุกอย่างเปิดออก ฤดูร้อนของเราเริ่มต้น แบ่งแตงโมบนเวอรันดา ดื่มท้องฟ้ารามูเนะจนหมด หิมะหวานของน้ำแข็งใส ยูกาตะโบกสะบัดในลมพัดพัด อีกฟากของประตูโทริอิที่ประดับโคม กระดิ่งคิดถึงตอบกลับมา จากอีกฟากของคลื่นคน เสียงคิดถึงเรียกชื่อฉัน ในมือของเธอที่หันกลับมา กระดิ่งคู่ของเราส่องแสง กระดิ่งผูกฤดูร้อนดังขึ้น เสียงสองอันทับซ้อนกัน กระโดดข้ามเสียงดนตรีเทศกาล ลอยขึ้นสู่ดอกไม้ไฟใหญ่ วันที่ห่างเหินกัน ในคืนนี้ เปลี่ยนเป็นแสงอ่อนโยน ผูกฤดูกาลที่หลุดลุ่ยใหม่ ฤดูร้อนของเราเริ่มขยับ กระดิ่งผูกฤดูร้อนดังขึ้น ฤดูร้อนนี้อีกครั้ง ที่นี่อีกครั้ง ประกายไฟหนึ่งดวงโยกเยก กระดิ่งสองอันหัวเราะกับสายลม