Yankıların Koridoru

赤い香炉の煙が まぶたの裏でほどける 濡れた石畳たどれば くちなしの香りが滲む からくり仕掛けの街角で 誰かのため息が跳ねた 金色の糸をほどけば 震えたまなざしが刺さる 帰れない世界の縁で 私はまだ試されてる 低い鼓動が迫って 身体の奥を叩く 次の扉が開くたび 甘く危険な熱が立つ 残響 まわれ まわれ 深く 深く 沈め 幽玄 乱れ 乱れ もう逃げられない 過ちさえ飾りに変えて この渦の中で歌い出す 灰のかげろうすり抜け 緋色の布がひるがえる 壊れた硝子の仮面が 笑うように振り返る 冷たいビードロの廊下で ひそめた記憶が軋む 触れたら最後と知りながら その先へ惹かれてゆく 落ちる 昇る また落ちる それでもまだ 止まれない 残響 まわれ まわれ 深く 深く 沈め 幽玄 乱れ 乱れ もう逃げられない 過ちさえ飾りに変えて この渦の中で歌い出す 残響 まわれ まわれ 強く 強く 開け 幽玄 乱れ 乱れ すべてをさらって ほどけた私の印だけが 最後の音へ変わってゆく 赤い・・・ 赤い香炉の煙が 名もない空へ消えてゆく

Kızıl buhurdanlığın dumanı Kapalı gözlerimin ardında çözülüyor Islak kaldırım taşlarını izlerken Gardenya kokusu sızıyor Kurmalı bir sokağın köşesinde Birinin iç çekişi yankılandı Altın rengi ipliği çözünce Titreyen bir bakış saplanıyor Geri dönemeyeceğim bir dünyanın kıyısında Hâlâ sınanıyorum Boğuk bir nabız yaklaşıyor Bedenimin derinliklerine vuruyor Sıradaki kapı her açıldığında Tatlı ve tehlikeli bir ateş yükseliyor Yankılar, dönün dönün Daha derine, derine batın Derin gizem, savrul savrul Artık kaçış yok Hatalarımı bile birer süse dönüştürüp Bu girdabın içinde şarkı söylemeye başlıyorum Kül rengi pusun içinden sıyrılıp Kızıl bir kumaş dalgalanıyor Kırık camdan bir maske Gülümsercesine dönüp bakıyor Soğuk sırça koridorda Bastırılmış anılar gıcırdıyor Bir dokunuşun son olacağını bile bile Yine de ötesine çekiliyorum Düşüyorum Yükseliyorum Tekrar düşüyorum Buna rağmen hâlâ Duramıyorum Yankılar, dönün dönün Daha derine, derine batın Derin gizem, savrul savrul Artık kaçış yok Hatalarımı bile birer süse dönüştürüp Bu girdabın içinde şarkı söylemeye başlıyorum Yankılar, dönün dönün Güçlü, güçlü açılın Derin gizem, savrul savrul Her şeyi silip süpürerek Sadece çözülmüş olan izim Son sese dönüşüyor Kızıl... Kızıl buhurdanlığın dumanı İsimsiz bir gökyüzünde kaybolup gidiyor