雨の夜 古い宿Yağmurlu bir gece, eski bir han
長い廊下を 風が抜けるUzun koridordan rüzgâr geçiyor
零時を告げる 鐘のあとGece yarısını duyuran çandan sonra
紫の君と すれ違うMorlar içindeki seninle karşılaşıyorum
振り向くたびに 君はもうHer dönüp baktığımda sen çoktan
突き当たりへと 消えてゆくKoridorun sonunda kayboluyorsun
微かな花の 香りだけYalnız hafif bir çiçek kokusu
僕の夜に 残ってるGecemde kalıyor
次の夜も 同じ時Ertesi gece de aynı saatte
君は静かに 笑ってたSessizce gülümsüyordun
また会えたねYine karşılaştık
その一言O birkaç söz
なぜ僕を 知っているBeni nereden tanıyorsun?
紫苑の夜に 君を見たŞion çiçeklerinin gecesinde seni gördüm
夢ならどうか 覚めないでBu bir rüyaysa lütfen uyanmayayım
触れる手前で 遠ざかるDokunmama ramak kala uzaklaşıyorsun
その温もりを 信じたいO sıcaklığa inanmak istiyorum
紫苑の夜に 恋をしたŞion çiçeklerinin gecesinde âşık oldum
誰も君を 知らなくてもSeni kimse tanımasa da
零時の廊下 ただ一人Gece yarısı koridorunda tek başıma
僕は明日も 君を待つYarın da seni bekleyeceğim
宿の人は 首を振るHandaki görevli başını sallıyor
その部屋なら 空室ですよO oda boş
古い帳簿 記録にはEski bir defterin kayıtlarında
君の名前と 花ひとつSenin adın ve tek bir çiçek
四十年も 前の日付Kırk yıl öncesinden bir tarih
紫苑の花は 色褪せてŞion çiçeğinin rengi solmuş
その横にある 小さな文字Yanında küçük harfler
零時にGece yarısında
あの人を待つO kişiyi bekliyorum
僕のことかと 声にしてBenden mi söz ediyor?, diyorum sesli
胸の鼓動が 速くなるKalbim daha hızlı atıyor
今夜が最後Bu gece son gece
そんな予感Böyle bir his var içimde
雨の向こうYağmurun ötesinde
君がいるSen varsın
ずっと待ってたBunca zamandır bekledim
君が笑うGülümsüyorsun
伸ばした指はUzattığım parmaklar
重ならないSeninkilere değmiyor
朝を告げるSabahı duyuruyor
鐘がひとつTek bir çan sesi
君の姿がSenin siluetin
光にほどけたIşığın içinde çözülüyor
紫苑の夜に 君を見たŞion çiçeklerinin gecesinde seni gördüm
時の向こうで 恋をしたZamanın ötesinde âşık oldum
会えないことが 答えでもYanıt bir daha görüşememek olsa da
この夜だけは 忘れないBu geceyi asla unutmayacağım
紫苑の夜よ 終わらないでEy şion çiçeklerinin gecesi, bitme
声が微かに 遠くなるSesin usulca uzaklaşıyor
零時の廊下 もう誰もGece yarısı koridorunda artık kimse
いないはずなのに 花が舞うOlmamalı, ama çiçekler uçuşuyor
朝の枕に 紫苑ひとひらSabah yastığımda şion çiçeğinden tek bir taç yaprak
濡れた紫 まだ温かいIslak mor, hâlâ sıcak
夢じゃなかったRüya değildi
その印İşte bunun işareti
君はどこかでSen bir yerlerde
僕を待つBeni bekliyorsun
