De nacht waarin ik niet zeg dat het goed gaat

静かな夜の中で ひとり君を思い出す 部屋の隅でうずくまる 声も出せずに凍えてた 気づかれないようにずっと 強がって笑ってた 本当の気持ちは 誰にも言えないまま 時計の音だけが響く部屋で 止まった時間が心を締めつける 大丈夫って繰り返しても 心はついてこないよ 夜の闇に紛れた涙が ひとつまたこぼれてく 本当は気づいてほしかった 強くなんてなれないよ こんな弱さも全部 誰かに知ってほしいのに 平気なふりをしてた 君の前でもずっと 傷つくのが怖くて 本音を隠してた 少しずつひび割れてく 心の奥のほう 見えない傷が 静かに広がってく 閉ざした気持ちがほどけないまま また夜に飲まれていく 大丈夫って繰り返すほど 孤独が深くなるよ 強くなれと言われるたびに 何も言えなくなる 本当はそばにいてほしい ただそれだけなのに 言葉にできないまま 夜がまた更けていく 誰にも見せない涙が 心を締めつける このまま消えてしまえたらと 思う夜もあるけど それでも朝は来るから また息をしてしまう 弱いままでもいいと いつか言えるかな 大丈夫って言わなくてもいい 心は嘘をつかない 夜の中で揺れてるこの気持ち そのままでいいんだよ 本当はひとりじゃないと 信じてみたいから 壊れそうなこの夜を 少しずつ越えていく

In de stilte van de nacht Denk ik alleen aan jou terug In elkaar gedoken in de hoek van de kamer Bevroren, zonder een geluid te kunnen maken Zodat niemand het ooit zou merken Bleef ik glimlachen, deed ik me sterk voor Maar mijn ware gevoelens Kon ik aan niemand vertellen In een kamer waar alleen de klok weerklinkt Knijpt de stilstaande tijd mijn hart fijn Hoe vaak ik ook herhaal dat het goed gaat Mijn hart kan de woorden niet bijhouden Een traan, verborgen in de duisternis van de nacht Valt naar beneden, en dan nog een De waarheid is dat ik wilde dat je het zag Ik kan niet sterk zijn, echt niet Zelfs al deze zwakte in mij Wil ik dat iemand leert kennen Ik deed alsof het me niets deed Zelfs voor jou, al die tijd Zo bang om gekwetst te worden Verborg ik mijn ware ik Beetje bij beetje begint het te barsten Diep van binnen in mijn hart Een onzichtbare wond Breidt zich stilletjes uit Mijn afgesloten gevoelens komen maar niet los En zo word ik weer opgeslokt door de nacht Hoe meer ik blijf zeggen dat het goed gaat Hoe dieper de eenzaamheid wordt Telkens als men zegt dat ik sterk moet zijn Verlies ik al mijn woorden De waarheid is dat ik wil dat je bij me bent Ook al is dat alles wat ik vraag Zonder het onder woorden te kunnen brengen Verstrijkt de nacht weer langzaam Een traan die ik aan niemand laat zien Knijpt mijn hart fijn Kon ik maar zomaar verdwijnen Er zijn nachten dat ik dat zelfs wens Toch breekt de ochtend altijd weer aan Dus merk ik dat ik nog steeds adem Dat het goed is om zo zwak te blijven Kan ik dat ooit leren zeggen Ik hoef niet te zeggen dat het goed gaat Het hart liegt nooit Dit weifelende gevoel in de nacht Het is goed om het te laten zoals het is Dat ik eigenlijk niet alleen ben Wil ik proberen te geloven Deze breekbare nacht Kom ik beetje bij beetje door